Κάποιες ειδήσεις αξίζει να τις διαβάζεις δύο φορές. Όχι γιατί αφορούν μόνο τη χώρα στην οποία συμβαίνουν, αλλά γιατί σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί δεν συμβαίνουν και εδώ.
Η κυβέρνηση του Andy Burnham ανακοίνωσε μείωση κατά 20% στα δημοτικά επιχειρηματικά τέλη (business rates) για pubs, μικρές μουσικές σκηνές και χώρους ζωντανής μουσικής στην Αγγλία, ενεργοποιώντας ένα πακέτο στήριξης ύψους 100 εκατομμυρίων λιρών ετησίως. Περίπου 32.000 επιχειρήσεις αναμένεται να ωφεληθούν, με στόχο να περιοριστεί το κύμα λουκέτων που τα τελευταία χρόνια απειλεί έναν ολόκληρο κλάδο.
Δεν πρόκειται απλώς για μια φορολογική ελάφρυνση.
Πρόκειται για μια πολιτική απόφαση που αναγνωρίζει ότι οι μουσικές σκηνές, τα clubs και τα pubs δεν είναι μόνο επιχειρήσεις. Είναι χώροι πολιτισμού, δημιουργίας, κοινωνικής ζωής και οικονομικής ανάπτυξης.
Στην Ελλάδα, αντίθετα, η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική.
Τα τελευταία χρόνια οι επιχειρηματίες της νυχτερινής διασκέδασης καλούνται να διαχειριστούν συνεχείς αυξήσεις στο λειτουργικό κόστος. Ενέργεια, ενοίκια, πρώτες ύλες, προσωπικό, ασφαλιστικές εισφορές και φορολογία δημιουργούν ένα περιβάλλον που γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο, ιδιαίτερα για τις μικρότερες επιχειρήσεις.
Κι όμως, ο κλάδος της διασκέδασης δεν αποτελεί μια περιθωριακή δραστηριότητα.
Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες του ελληνικού τουρισμού, της εστίασης και της οικονομίας. Χιλιάδες εργαζόμενοι ζουν από αυτόν, ενώ γύρω από κάθε μουσική σκηνή κινείται μια ολόκληρη αλυσίδα επαγγελματιών: μουσικοί, τραγουδιστές, ηχολήπτες, φωτιστές, παραγωγές, οδηγοί, τεχνικοί, προμηθευτές, εταιρείες ασφαλείας και δεκάδες ακόμη ειδικότητες.
Όσοι παρακολουθούμε καθημερινά τη νυχτερινή αγορά γνωρίζουμε καλά πόσο δύσκολο έχει γίνει να κρατηθεί ένα μαγαζί ζωντανό. Πίσω από κάθε επιτυχημένη πρεμιέρα και κάθε γεμάτο πρόγραμμα κρύβεται μια τεράστια οικονομική προσπάθεια, η οποία πολλές φορές δεν φαίνεται στον κόσμο.
Ακριβώς γι’ αυτό η είδηση από τη Βρετανία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Γιατί εκεί η Πολιτεία αποφάσισε να δώσει «ανάσα» στις επιχειρήσεις πριν αρχίσουν να κλείνουν η μία μετά την άλλη. Δεν περίμενε να χαθεί ολόκληρη η αγορά για να αναζητήσει λύσεις.
Και εδώ έρχεται η ελληνική πραγματικότητα.
Φανταστείτε τι θα μπορούσε να σημαίνει για εκατοντάδες μουσικές σκηνές, clubs και χώρους ζωντανής μουσικής μια αντίστοιχη μείωση στα φορολογικά ή δημοτικά βάρη. Πόσες επιχειρήσεις θα είχαν μεγαλύτερο περιθώριο να επενδύσουν στον εξοπλισμό τους, στις παραγωγές τους ή ακόμη και στους ίδιους τους καλλιτέχνες. Πόσοι νέοι τραγουδιστές και μουσικοί θα έβρισκαν ευκολότερα μια σκηνή για να κάνουν τα πρώτα τους βήματα.
Γιατί από κάπου ξεκινούν όλοι.
Κανένας μεγάλος καλλιτέχνης δεν γεννήθηκε στις αρένες. Όλοι πέρασαν πρώτα από μικρά μαγαζιά, μικρές σκηνές και χώρους που κάποιος επιχειρηματίας πίστεψε σε αυτούς.
Η στήριξη, λοιπόν, αυτών των χώρων δεν είναι μόνο οικονομική πολιτική.
Είναι επένδυση στον ίδιο τον πολιτισμό.
Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις ισχυρότερες μουσικές βιομηχανίες της Ευρώπης, με τη νυχτερινή διασκέδαση να αποτελεί κομμάτι της ταυτότητάς της. Ίσως, λοιπόν, ήρθε η στιγμή να ανοίξει και εδώ μια σοβαρή συζήτηση για το πώς μπορεί να στηριχθεί ουσιαστικά ένας κλάδος που παράγει θέσεις εργασίας, φέρνει τουρισμό και κρατά ζωντανές τις πόλεις.
Η βρετανική κυβέρνηση έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: οι μουσικές σκηνές δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι επένδυση.
Το ερώτημα είναι αν κάποια στιγμή θα αποφασίσουμε να το πιστέψουμε και στην Ελλάδα.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
