Από τη μία, φρενίτιδα για τον Μαζω.
Πάνω από 1,2 εκατομμύρια streams μέσα σε μία ημέρα και το όνομά του στην 35η θέση των παγκόσμιων charts. Ένα μουσικό κύμα που, για Έλληνα τραγουδιστή, δύσκολα μπορείς να θυμηθείς κάτι αντίστοιχο.
Τα τραγούδια του ξανά παντού. Στα stories, στα αυτοκίνητα, στα μαγαζιά, στα σπίτια ανθρώπων που μεγάλωσαν με τη φωνή του και τώρα πατούν play με έναν κόμπο στον λαιμό.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν ήταν απλώς ένας επιτυχημένος καλλιτέχνης. Ήταν νύχτες, έρωτες, χωρισμοί, παρέες, ολόκληρες εποχές. Από εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις που δεν περιορίζονται σε μια αφίσα ή σε μια πίστα, αλλά γίνονται προσωπική υπόθεση για τον κόσμο τους.
Κι όμως, μαζί με αυτή την τεράστια αποθέωση, μένει και ένα παράπονο. Το παράπονο της μοναξιάς.
Γιατί όσο ανεβαίνουν τα streams και ακούγεται πιο δυνατά από ποτέ η φωνή του, τόσο έρχεται μπροστά το μεγάλο οξύμωρο: ένας άνθρωπος που αγαπήθηκε από τόσο κόσμο, να δίνει την αίσθηση πως ίσως στα αληθινά δύσκολα ήταν πολύ μόνος.
Όχι μόνο μέσα στο ιατρείο, στις κρίσιμες εκείνες ώρες. Μόνος και από ανθρώπους.
Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει με ακρίβεια τι συνέβαινε στην προσωπική του ζωή. Δεν είναι σωστό να βγαίνουν εύκολα συμπεράσματα για φίλους, σχέσεις και πρόσωπα που δεν γνωρίζουμε. Η εικόνα που μένει, όμως, σε βαραίνει: ένας άνθρωπος με φώτα, επιτυχίες, λατρεία και κόσμο γύρω από το όνομά του, χωρίς να φαίνεται ότι είχε δίπλα του εκείνο το μικρό αλλά ανεκτίμητο δίχτυ ανθρώπων που μένει παρόν όταν όλα σκοτεινιάζουν.
Δυο-τρεις πραγματικούς φίλους. Όχι για τις φωτογραφίες, τις εξόδους και τις καλές μέρες. Ανθρώπους που θα επέμεναν σε ένα τηλεφώνημα, που θα έλεγαν «δεν σε αφήνω μόνο», που θα έβλεπαν πρώτα τον Γιώργο και μετά τον Μαζωνάκη.
Η αγάπη του κόσμου είναι τεράστια δύναμη. Γεμίζει μαγαζιά, κρατά τραγούδια ζωντανά, στέλνει έναν καλλιτέχνη στα παγκόσμια charts. Δεν μπορεί όμως να χτυπήσει την πόρτα σου, να σε συνοδεύσει σε μια δύσκολη στιγμή ή να καταλάβει εγκαίρως ότι κάτι δεν πάει καλά.
Αυτό είναι ίσως το πιο σκληρό οξύμωρο της ζωής: να σε αγαπάει ένας ολόκληρος κόσμος και, όταν σβήνουν τα φώτα, να μένει το ερώτημα ποιοι ήταν πραγματικά εκεί.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
