Πάτρα, 1980.
Η πλατεία Γεωργίου σε μια εποχή που το κέντρο της πόλης είχε άλλη εικόνα, άλλη αισθητική, άλλη ανάσα.
Λουλούδια, δέντρα, συντριβάνια και μια καθημερινότητα πιο ανθρώπινη, πιο ζεστή, πιο αληθινή.
Μια καρτ ποστάλ από την Πάτρα του χθες, τότε που η πλατεία δεν ήταν απλώς ένα πέρασμα, αλλά σημείο ζωής, συνάντησης και ομορφιάς.
Τότε που το πράσινο και η φροντίδα έδιναν χαρακτήρα στο κέντρο και έκαναν την πόλη να ξεχωρίζει.
Σήμερα, η σύγκριση έρχεται σχεδόν αυτόματα.
Το τσιμέντο έχει κυριαρχήσει, η αισθητική έχει αλλάξει και εκείνη η εικόνα μοιάζει πια με μακρινή ανάμνηση.
Μια ανάμνηση, όμως, που ξυπνά νοσταλγία και βάζει όλους σε σκέψεις.
Περασμένα, ξεχασμένα;
Ίσως.
Αλλά και τόσο επίκαιρα, κάθε φορά που κοιτάμε αυτή τη φωτογραφία και θυμόμαστε πως κάποτε η Πάτρα είχε άλλο πρόσωπο.
