Η εστίαση δεν περνά απλώς μια δύσκολη περίοδο. Περνά μια περίοδο που αναγκάζει πολλούς επιχειρηματίες να αναρωτηθούν αν έχει νόημα να συνεχίσουν.
Γιατί σήμερα ένα μαγαζί μπορεί να έχει κίνηση, να γεμίζει τα Σαββατοκύριακα, να έχει καλή εικόνα και κόσμο που το στηρίζει, αλλά στο τέλος του μήνα να μην του μένει σχεδόν τίποτα. Τα έξοδα έχουν ξεφύγει: ενοίκια, ρεύμα, πρώτες ύλες, μισθοί, εισφορές, ΦΠΑ, προμήθειες πλατφορμών, συντηρήσεις και οι μόνιμες ανάγκες ανανέωσης ενός χώρου.
Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι περιορίστηκαν τα περιθώρια. Είναι ότι, όταν τα βάλεις όλα κάτω, ένα μαγαζί που λειτουργεί οργανωμένα και νόμιμα μπορεί να δουλεύει για ένα καθαρό κέρδος της τάξης του 7% έως 12%. Ποσοστό που δεν δικαιολογεί ούτε το ρίσκο ούτε την καθημερινή φθορά που έχει η εστίαση.
Για να κρατήσεις ένα μαγαζί ζωντανό, δεν αρκεί να ανοίξεις την πόρτα και να περιμένεις τον κόσμο. Θέλει προσωπικό, σωστή ομάδα, συνεχείς επενδύσεις, ανακαινίσεις, ποιότητα, παρουσία και νεύρα από ατσάλι. Και όλα αυτά σε μια αγορά όπου ο καταναλωτής έχει πιεστεί και μετράει πλέον πολύ περισσότερο την κάθε έξοδο.
Οπότε έρχεται λογικά η ερώτηση: γιατί να επενδύσει κάποιος στην εστίαση;
Όταν ένα ακίνητο μπορεί να δώσει μια σοβαρή ετήσια απόδοση, χωρίς καθημερινή αγωνία, χωρίς προσωπικό, χωρίς λογαριασμούς που τρέχουν και χωρίς να είσαι από πάνω από το πρωί μέχρι το βράδυ, αρκετοί αρχίζουν να βλέπουν την εστίαση αλλιώς. Όχι ως ευκαιρία, αλλά ως έναν χώρο που ζητά πάρα πολλά και επιστρέφει όλο και λιγότερα.
Γι’ αυτό και δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί σκέφτονται να αποχωρήσουν, να μικρύνουν τα ανοίγματά τους ή να μη μπουν ποτέ σε μια νέα επένδυση.
Το κράτος πρέπει να θέλει επιχειρήσεις καθαρές, με πραγματικούς εργαζόμενους και κανονικές υποχρεώσεις. Αυτό δεν συζητιέται. Αν όμως η νομιμότητα δεν αφήνει χώρο για βιωσιμότητα, τότε το αποτέλεσμα δεν θα είναι καλύτερη αγορά. Θα είναι λουκέτα.
Η εστίαση δεν ζητά χάρη. Ζητά ένα πλαίσιο που να της επιτρέπει να λειτουργεί, να πληρώνει, να επενδύει και να έχει κέρδος. Γιατί η εστίαση δεν είναι μόνο τραπέζια και ποτήρια. Είναι θέσεις εργασίας, είναι τουρισμός, είναι ζωντανές γειτονιές και είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής καθημερινότητας.
Αν αυτό δεν το καταλάβουν εγκαίρως, τότε η αγορά θα αδειάσει πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο νομίζουν.
TSIPAS BLOG -ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
