Αν κάποιος επιχειρήσει να αφουγκραστεί τον παλμό της χώρας αποκλειστικά μέσα από τα σχόλια κάτω από τις αναρτήσεις των ειδησεογραφικών sites, το συμπέρασμα είναι σχεδόν ομόφωνο: Μια κοινωνία σε «αναφλεξη», ένας καταιγισμός από αναθεματίσματα κατά της κυβέρνησης και του Κυριάκου Μητσοτάκη, και μια οργή που ξεχειλίζει για την ακρίβεια, τα ενοίκια και την καθημερινότητα. Στον ψηφιακό κόσμο, η εικόνα είναι αυτή μιας χώρας που βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Ωστόσο, η εικόνα που μεταφέρουν οι δημοφιλείς χειμερινοί προορισμοί αυτές τις μέρες, ανάμεσα στα Χριστούγεννα που πέρασαν και την Πρωτοχρονιά που έρχεται, αναδεικνύει ένα εντυπωσιακό παράδοξο. Η Ελλάδα που «βρίζει» στα πληκτρολόγια, φαίνεται πως είναι η ίδια Ελλάδα που έχει καταλάβει κάθε διαθέσιμο δωμάτιο στα ορεινά θέρετρα.
Η «χρυσή» απόδραση
Στα Καλάβρυτα, στα Ζαγοροχώρια, στο Μέτσοβο και στην Αράχοβα, η λέξη «διαθέσιμο» έχει διαγραφεί από το λεξιλόγιο των ξενοδόχων εδώ και εβδομάδες. Τα σαλέ και οι ξενώνες, παρά τις τιμές που σε πολλές περιπτώσεις θυμίζουν… Ελβετικές Άλπεις, έχουν γίνει ανάρπαστα. Όταν η διαμονή αγγίζει ή και ξεπερνά τα 400 και 500 ευρώ τη βραδιά, αναρωτιέται κανείς πώς συμβιβάζεται η ρητορική της απόλυτης ανέχειας με το αδιαχώρητο στους παραδοσιακούς οικισμούς.
Το χάσμα ανάμεσα στο «φαίνεσαι» και στο «είναι»
Αυτή η αντίθεση αναδεικνύει ένα βαθύ κοινωνικό χάσμα, αλλά και μια ιδιότυπη υποκρισία της εποχής μας. Από τη μία, υπάρχει μια πραγματική δυσκολία για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού που παλεύει με τον πληθωρισμό. Από την άλλη, φαίνεται πως υπάρχει ένα ικανό κομμάτι της κοινωνίας που, παρά τη γκρίνια για την ακρίβεια, διαθέτει το πλεόνασμα για την πολυτέλεια της «απόδρασης».
Το ερώτημα που προκύπτει είναι πολιτικό και κοινωνικό: Μήπως τα social media έχουν μετατραπεί σε έναν «εικονικό τοίχο» εκτόνωσης, όπου η κριτική είναι εύκολη και ανέξοδη, ενώ η πραγματική οικονομία κινείται σε άλλες ταχύτητες;
Τελικά, το 2025 μας αποχαιρετά με μια εικόνα διπλής ανάγνωσης: Μια Ελλάδα που στα σχόλια των sites «πνίγεται» και μια Ελλάδα που στις κορυφές του Παρνασσού και της Πίνδου ζει το δικό της sold out παραμύθι. Η αλήθεια, όπως πάντα, βρίσκεται κάπου στη μέση – εκεί που η οργή για την ακρίβεια συναντά την ανάγκη για επίδειξη και καλοπέραση, με φόντο τα χιονισμένα βουνά.
