Η Ελλάδα πνίγεται ξανά – Ποτάμια ξεχειλίζουν, γέφυρες καταρρέουν και το κράτος μένει στα… 112!

Πόσες φορές πρέπει να πλημμυρίσει αυτή η χώρα για να καταλάβουμε ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά;

Οκτώβριος του 2026. Και η Ελλάδα βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με εικόνες που θα έπρεπε να ανήκουν στο παρελθόν.

…διά χειρός Hλία Τσίπα

Στην Εύβοια ποτάμια ξεχειλίζουν, στα Πολιτικά καταρρέει βοηθητική γέφυρα, στη Σκιάθο οι δρόμοι μετατρέπονται σε ποτάμια και στη Ρόδο η Πυροσβεστική χρειάζεται να επέμβει για να απεγκλωβίσει γυναίκα από το αυτοκίνητό της.

Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, τα κινητά των πολιτών χτυπούν ασταμάτητα από τα μηνύματα του 112.

Μόνο που το 112 προειδοποιεί. Δεν κατασκευάζει αντιπλημμυρικά έργα. Δεν καθαρίζει ρέματα. Δεν συντηρεί γέφυρες.

Αυτά είναι δουλειά του κράτους, των Περιφερειών και των Δήμων. Και εκεί αρχίζουν τα πραγματικά ερωτήματα.

Γιατί δεν γίνεται κάθε φορά που βρέχει δυνατά να αντιμετωπίζουμε τις ίδιες εικόνες σαν να πρόκειται για κάτι πρωτοφανές.

Δεν γίνεται να μιλάμε διαρκώς για ανάπτυξη, επενδύσεις δισεκατομμυρίων, ψηφιακό κράτος και Ελλάδα του μέλλοντος, όταν σε διάφορες περιοχές της χώρας μια ισχυρή κακοκαιρία αρκεί για να διακοπεί η κυκλοφορία και να κινδυνεύσουν ανθρώπινες ζωές.

Η ΕΜΥ είχε προειδοποιήσει. Η Πολιτική Προστασία είχε κινητοποιηθεί. Επτά γεωγραφικές περιοχές τέθηκαν σε αυξημένη ετοιμότητα.

Και όμως, οι καταστροφές δεν αποφεύχθηκαν.

Προφανώς, κανένα κράτος δεν μπορεί να σταματήσει μια ακραία καταιγίδα. Ούτε κάθε πλημμύρα αποδεικνύει από μόνη της κρατική αμέλεια.

Μπορεί, όμως, να αποδείξει ότι χρειάζεται σοβαρός έλεγχος για το τι έχει γίνει πριν από την καταιγίδα.

Πού πήγαν τα χρήματα για την αντιπλημμυρική προστασία; Ποια έργα ολοκληρώθηκαν; Ποια έμειναν στα χαρτιά; Ποιες υποδομές ελέγχθηκαν και ποιες περιμένουν ακόμη τη σειρά τους;

Γιατί η πραγματική αποτελεσματικότητα ενός κράτους δεν κρίνεται από το πόσο γρήγορα θα εκδώσει μια ανακοίνωση μετά την καταστροφή.

Κρίνεται από το πόσο καλά έχει προετοιμαστεί πριν από αυτήν.

Και όσο η Ελλάδα συνεχίζει να μετρά πλημμυρισμένους δρόμους και κατεστραμμένες υποδομές, το ερώτημα παραμένει ενοχλητικά απλό:

Θα συνεχίσουμε να επενδύουμε μόνο στην προειδοποίηση του κινδύνου ή κάποια στιγμή θα επενδύσουμε πραγματικά και στην πρόληψή του;

TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ