Η ακρίβεια έχει ξεφύγει από κάθε λογική. Και πλέον δεν μιλάμε μόνο για το σούπερ μάρκετ, το ρεύμα ή το κόστος των πρώτων υλών. Μιλάμε για μια κατάσταση που έχει αρχίσει να στραγγαλίζει την ίδια την επιχειρηματικότητα.
Τα επαγγελματικά ενοίκια έχουν φτάσει σε επίπεδα που παραπέμπουν σε ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Βλέπεις καταστήματα, χώρους εστίασης, καφέ και εμπορικά ακίνητα να προσφέρονται με μισθώματα που προκαλούν ίλιγγο. Λες και κάθε μαγαζί είναι χρυσωρυχείο. Λες και όποιος ανοίγει μια επιχείρηση έχει εξασφαλισμένα κέρδη από την πρώτη ημέρα.
Μόνο που η πραγματική αγορά δεν λειτουργεί έτσι.
Ο επιχειρηματίας έχει προσωπικό, ασφαλιστικές εισφορές, λογαριασμούς, προμηθευτές, φόρους και έναν πελάτη που μετράει πλέον και το τελευταίο ευρώ πριν βγει από το σπίτι του.
Και πάνω σε όλα αυτά έρχεται ένα εξωφρενικό ενοίκιο να του δώσει τη χαριστική βολή.
Το αποτέλεσμα; Το ένα μαγαζί μετά το άλλο είτε κατεβάζει ρολά είτε βγαίνει προς πώληση.
Και δεν μιλάμε απαραίτητα για κακές επιχειρήσεις ή ανθρώπους που δεν ξέρουν τη δουλειά τους. Μιλάμε και για επαγγελματίες που έχουν πελατεία, εμπειρία και διάθεση να δουλέψουν, αλλά οι αριθμοί δεν βγαίνουν.
Γιατί, πολύ απλά, δεν γίνεται να δουλεύεις ολόκληρο τον μήνα μόνο και μόνο για να πληρώνεις τον ιδιοκτήτη του ακινήτου.
Και κάπου εδώ γεννιέται ένα σοβαρό ερώτημα: Θέλουμε πραγματική επιχειρηματικότητα ή μια αγορά στην οποία θα επιβιώνουν μόνο όσοι έχουν πολύ βαθιές τσέπες;
Η εστίαση και το εμπόριο δεν μπορούν να λειτουργούν με ενοίκια πολυτελούς ξενοδοχείου και τζίρους μιας καθημερινότητας που στενάζει από την ακρίβεια.
Και όσο συνεχίζεται αυτή η κατάσταση, τόσο περισσότερα ρολά θα κατεβαίνουν.
Γιατί στο τέλος, όταν αδειάσουν τα μαγαζιά, δεν θα έχει σημασία πόσα χιλιάρικα ζητούσε ο ιδιοκτήτης. Θα έχει σημασία ότι δεν θα βρίσκεται κανείς να τα πληρώσει.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
