Κάποτε υπήρχε μπέσα, υπήρχε σεβασμός, υπήρχε εκτίμηση.
Ο τραγουδιστής θυμόταν ποιος τον πίστεψε, ποιος του έδωσε χώρο, ποιος τον στήριξε όταν ακόμη δεν είχε σηκώσει κεφάλι. Υπήρχαν σχέσεις που δεν άλλαζαν από τη μία μέρα στην άλλη για λίγα περισσότερα χρήματα, για μια μεγαλύτερη πίστα ή για μια πιο δυνατή μαρκίζα.
Σήμερα, όμως, τα πράγματα έχουν αλλάξει.
Για πολλούς μετράει μόνο το προσωπικό συμφέρον. Μόλις εμφανιστεί μια καλύτερη πρόταση, ξεχνούν εύκολα επιχειρηματίες, συνεργάτες και ανθρώπους που τους βοήθησαν πραγματικά. Σε πουλάνε για πλάκα, χωρίς δεύτερη σκέψη, αρκεί να πιστεύουν ότι κάπου αλλού θα βρουν περισσότερα.
Και ας μην μπερδεύουμε τα πράγματα.
Άλλο η εξέλιξη και άλλο η αχαριστία. Κανείς δεν λέει σε έναν καλλιτέχνη να μην προχωρήσει. Όμως ο τρόπος που φεύγεις, ο τρόπος που μιλάς και ο τρόπος που στέκεσαι απέναντι σε εκείνους που σε στήριξαν, λέει πολλά περισσότερα από μια επιτυχία ή ένα γεμάτο μαγαζί.
Γιατί στο τέλος, η νύχτα θυμάται.
Θυμάται ποιος τίμησε τις συνεργασίες του και ποιος πούλησε τους ανθρώπους του μόλις βρήκε κάτι μεγαλύτερο.
Και οι πραγματικά μεγάλοι δεν φαίνονται μόνο πάνω στη σκηνή.
Φαίνονται κυρίως στον χαρακτήρα.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
