“Όταν θα μιλάμε για άντρες με παντελόνια, θα σκεφτόμαστε τον κύριο Γιώργο…”
Αυτές τις λίγες, αλλά ουσιαστικές κουβέντες είχε γράψει ο Μανώλης Μούτσος, για τον Γιώργο Ποζίδη. Στις 1 Αυγούστου του 2019 τις είχε ανεβάσει στο τοίχο του στο instagram, -την ημέρα, δηλαδή, που ο «Πόντιος γίγαντας», όμως με καρδιά μικρού παιδιού, έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 63 ετών. Εντελώς άδικα, αναπάντεχα και πρόωρα.
Θυμάμαι επίσης ένα τηλεφώνημα του Γιάννη Βουτυράκου, μου είχε πει : “Ήταν η δύναμη που κρατούσε τις ισορροπίες στην Θεσσαλονίκη, τώρα θα αλλάξει αυτό”…
Και άλλαξε!
Δεν ήταν μόνο ο Μανώλης και ο Γιάννης, ήταν και πολλοί άλλοι, που μίλησαν δημόσια. Οι συμβουλές, οι γνωριμίες, οι βοήθεια που έδινε απλόχερα σε τόσο κόσμο, είναι που τον έκαναν αθάνατο. Γιατί το να δίνεις, δεν εξαρτάται από την τσέπη, εξαρτάται από την καρδία. Να το θυμάστε αυτό!
Ααααα και τι μου είπε ένας άλλος ;
• “Με το Γιώργο ήμασταν κολλητοί από την πρώτη μέρα που πήγα στη Θεσσαλονίκη το 1997. Ήταν όντως δοτικος και οποιος του ζητούσε το οτιδήποτε ασχολούνταν να το κάνει και ιδίως θέματα υγείας”
Θα μπορούσα να γράφω μέχρι αύριο για τον Ποζίδη… Και θα το κάνω όσο είμαι εδώ και όποτε χρειάζεται.
Δεν ξεχνιέται εύκολα, έτσι κι’ αλλιώς!
Διάβασα για την πρωτοβουλία, να πραγματοποιηθεί μεγάλη εκδήλωση στις 2 Φεβρουαρίου, με 50 καλλιτέχνες και πολλούς επίσημους καλεσμένους από όλη την Ελλάδα.
Στην Πύλης Αξιού, θα πραγματοποιηθεί…που αλλού ;
Οι πόρτες θα ανοίξουν στις 18:00 και η είσοδος θα είναι ελεύθερη.
Η 2α Φεβρουαρίου δεν επιλέχτηκε τυχαία. Είναι η ημέρα που ο Γιώργος Ποζίδης είχε τα γενέθλιά του.
Μπράβο στην οικογένεια του, τον Θόδωρο, τον Μιχάλη.
Μπράβο και στον Μπερτάκη, τον βασικό μέτοχο της Πύλης Αξιού. Γιατί αν δεν το ξέρετε, αλλά το ξέρετε, ο Ποζίδης ήταν σαν δεύτερος πατέρας του.
