Μια φωτογραφία από τη δεκαετία του ’70 ήταν αρκετή για να ανοίξει το μεγάλο συρτάρι των αναμνήσεων.
Ο «Γεροφίνικας», στην Πινδάρου 10, δεν ήταν απλώς ακόμη ένα καλό εστιατόριο της Αθήνας. Υπήρξε σημείο αναφοράς μιας διαφορετικής εποχής, όταν το επαγγελματικό γεύμα είχε τη δική του τελετουργία και οι σημαντικές συζητήσεις γίνονταν γύρω από ένα στρωμένο τραπέζι.
Η εικόνα του χώρου αποτυπώνει ολόκληρη τη φιλοσοφία εκείνων των χρόνων: λευκά τραπεζομάντιλα, ξύλινη επένδυση, προσεγμένο σέρβις, γεμάτες προθήκες και το μεγάλο ψάρι σε πρώτο πλάνο. Χωρίς φανφάρες και υπερβολές. Η ποιότητα ήταν αυτή που μιλούσε.
Άνθρωποι που έζησαν το εστιατόριο θυμούνται ένα από τα καλύτερα σημεία της πόλης για business lunch. Άλλοι το χαρακτηρίζουν «μαγικό», «αξέχαστο» και διαχρονικά αγαπημένο. Κουβέντες που δείχνουν ότι ορισμένα μαγαζιά δεν κερδίζουν απλώς πελάτες. Αποκτούν θέση στην προσωπική ιστορία μιας ολόκληρης γενιάς.
Στα τραπέζια του συναντιούνταν επιχειρηματίες, πολιτικοί, άνθρωποι της αγοράς και γνωστά πρόσωπα της αθηναϊκής κοινωνίας. Εκεί έκλειναν συμφωνίες, δημιουργούνταν συνεργασίες και ανταλλάσσονταν πληροφορίες που πολλές φορές δεν έβγαιναν ποτέ έξω από την αίθουσα.
Ο «Γεροφίνικας» καταγραφόταν ακόμη και σε διεθνείς οδηγούς ως ένα κομψό εστιατόριο κοντά στο Σύνταγμα, με έδρα την Πινδάρου 10 — ακόμη μία ένδειξη της φήμης που είχε αποκτήσει στην εποχή του. Los Angeles Times
Σήμερα η εστίαση έχει αλλάξει. Τα τραπέζια έγιναν πιο γρήγορα, η εικόνα πέρασε σε πρώτο πλάνο και το κινητό συχνά προηγείται της ίδιας της εμπειρίας. Εκείνα τα χρόνια, όμως, ένα εστιατόριο χτιζόταν μέσα από τη συνέπεια, την κουζίνα, την εξυπηρέτηση και κυρίως από τους ανθρώπους που επέστρεφαν ξανά και ξανά.
Ο «Γεροφίνικας» ανήκει πλέον στα μεγάλα flashbacks της αθηναϊκής εστίασης. Σε μια εποχή κατά την οποία τα καλά μαγαζιά δεν χρειάζονταν καθημερινή προβολή για να συζητηθούν.
Έγραφαν μόνα τους ιστορία.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
