Είναι αρκετές οι περιπτώσεις, που μια ζωή παλεύουν, για να φτάσουν κοντά στο όνειρο τους. Και όταν τελικά φτάσουν, κάτι παθαίνουν, θολώνει το μυαλό και δεν το χαίρονται. Δεν χαίρονται με τίποτα. Κλείνονται στον εαυτό τους και αρχίζουν να βλέπουν φαντάσματα.
Οι ψυχολόγοι το λένε : Η μοναξιά στην κορυφή του βάθρου.
Εμένα μου θυμίζουν τον Στέλιο Καζαντζίδη.
Ο Θοδωρής Φέρρης και ο Χρήστος Βαρδάλος, όχι, δεν πάσχουν από αυτή την αρρώστια. Μέχρι ώρας.
Σιγά μην κλειστούν μέσα στους τέσσερις τοίχους, τώρα! Κάθε μέρα έξω είναι, παντού τους βλέπουμε.
Χθες βόλταραν στο Mezzo Athens Party Stage.
Μεγάλη η χαρά της Πέγκυς Ζήνα.
Και όταν έφτασε η στιγμή, που κάλεσε κοντά της τον ασταμάτητο Θοδωρή, τα flash πήραν φωτιά.
