Ο καιρός περνάει. Και μαζί του φεύγουν άνθρωποι που, όσο βρίσκονται ανάμεσά μας, ίσως δεν αντιλαμβανόμαστε πόσο σπάνιοι είναι. Το καταλαβαίνουμε όταν λείψουν. Όταν κοιτάζουμε γύρω μας και διαπιστώνουμε πως οι καλοί άνθρωποι, εκείνοι με την καθαρή καρδιά και την αληθινή μπέσα, δεν περισσεύουν πια.
Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν ο Γιάννης Πανίτσας.
Ένας χρόνος χωρίς τον αγαπημένο λαϊκό τραγουδιστή της Πάτρας. Έναν καλλιτέχνη που πέρασε δεκαετίες πάνω στις πίστες, γνώρισε την αποθέωση, τραγούδησε μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους και αγαπήθηκε για το προσωπικό του ύφος.
Αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε.
Στη νύχτα μπορεί να κάνεις καριέρα, να γεμίσεις μαγαζιά, να αποκτήσεις όνομα. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κέρδισες και την εκτίμηση των ανθρώπων.
Γιατί άλλο πράγμα ο καλός τραγουδιστής και άλλο ο καλός άνθρωπος. Και όποιος γνωρίζει πραγματικά τον χώρο της νυχτερινής διασκέδασης, ξέρει πολύ καλά τη διαφορά.
Ο Γιάννης Πανίτσας είχε την τύχη, αλλά κυρίως την αξία, να τα συνδυάζει και τα δύο.
Και αυτό αποδείχθηκε όταν έφυγε. Στο τελευταίο αντίο, κανείς δεν στάθηκε μόνο στα τραγούδια, στις συνεργασίες ή στις επιτυχίες του. Ο κόσμος μιλούσε για τον χαρακτήρα του. Για την καλή του καρδιά. Για τον τρόπο που φερόταν. Ο καθένας είχε μια ιστορία να διηγηθεί και μια καλή κουβέντα να πει.
Και προσέξτε κάτι. Τα χειροκροτήματα μπορείς να τα κερδίσεις με το ταλέντο σου. Την καλή κουβέντα, όμως, όταν δεν είσαι πια εδώ για να την ακούσεις, την κερδίζεις μόνο με τη ζωή που έζησες.
Αυτό είναι το πραγματικό μέτρο ενός ανθρώπου. Όχι πόσοι σε πλησίαζαν όταν ήσουν στα πάνω σου, αλλά πόσοι εξακολουθούν να σε μνημονεύουν όταν δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από εσένα.
Έναν χρόνο μετά, η Πάτρα εξακολουθεί να θυμάται τον Γιάννη Πανίτσα. Την περασμένη Κυριακή, στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής, στην Περιβόλα, τιμήθηκε η μνήμη του στο ετήσιο μνημόσυνο.
Και εδώ βρίσκεται όλη η ουσία.
Γιατί στο τέλος κανείς δεν παίρνει μαζί του ούτε τη δόξα, ούτε τα χρήματα, ούτε τα χειροκροτήματα. Μόνο το αποτύπωμα που άφησε στις ζωές των άλλων.
Και ο Γιάννης Πανίτσας άφησε κάτι πολύ πιο σπουδαίο από μια επιτυχημένη καριέρα.
Άφησε ανθρώπους να τον θυμούνται με αγάπη.
Και πιστέψτε με, σε μια εποχή που περισσεύουν οι τίτλοι και σπανίζουν οι χαρακτήρες, αυτό είναι το μεγαλύτερο παράσημο.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
