Στα 50 του χρόνια, ο Πατρινός πυγμάχος βαρέων βαρών αποδεικνύει καθημερινά ότι οι νόμοι της φύσης είναι για τους… άλλους. Εκεί που πολλοί έχουν ήδη κατεβάσει ρυθμούς ή έχουν αποσυρθεί, εκείνος βρίσκεται σε φουλ πρόγραμμα προπονήσεων, με πειθαρχία, ένταση και καθαρό στόχο.
Ο λόγος; Δύο εξαιρετικά απαιτητικοί αγώνες στο εξωτερικό, που έρχονται μέσα στο επόμενο διάστημα και δεν σηκώνουν ούτε δεύτερη σκέψη, ούτε υπολογισμούς. Είναι αγώνες που πρέπει να τους πάρει πάση θυσία. Όχι για το γόητρο μόνο, αλλά γιατί αποτελούν το αναγκαίο πέρασμα για τον μεγάλο επόμενο σταθμό της καριέρας του.
Και αυτός ο σταθμός έχει όνομα: Ντουμπάι.
Η παρουσία σε αυτή την πίστα δεν χαρίζεται. Κερδίζεται. Και για να ανοίξει αυτή η πόρτα, πρέπει πρώτα να «καθαρίσει» τους δύο ευρωπαϊκούς αγώνες. Το ξέρει, το αποδέχεται και δουλεύει γι’ αυτό, χωρίς εκπτώσεις. Οι προπονήσεις του θυμίζουν αθλητή πολύ μικρότερης ηλικίας, με το σώμα να υπακούει και το μυαλό να οδηγεί.
Βέβαια, στα 50, οι σκέψεις για το τέλος δεν απουσιάζουν. Ξέρει ότι δεν θα αργήσει η ώρα που θα κρεμάσει τα γάντια του. Το έχει στο μυαλό του, το συζητά, το ζυγίζει. Όχι όμως με πικρία, αλλά με σχέδιο.
Γιατί το επόμενο κεφάλαιο φαίνεται ήδη να γράφεται:
η δημιουργία ενός δικού του χώρου, όπου θα μεταλαμπαδεύσει τη γνώση, την εμπειρία και την ιστορία της πυγμαχίας. Ένα μέρος για τα νέα παιδιά — και δεν είναι λίγα — που του το ζητούν επίμονα, βλέποντάς τον όχι μόνο ως αθλητή, αλλά ως παράδειγμα.
Προς το παρόν όμως, το βλέμμα μένει μπροστά.
Δύο αγώνες. Δύο μάχες. Ένας μεγάλος στόχος.
Και ένας 50άρης που συνεχίζει να μην καταλαβαίνει από όρια.
