Με μια βαθιά συγκινητική ανάρτηση, ο Χάρης Σιανίδης αποχαιρέτησε τη Γωγώ Μαστροκώστα.
Δεν μίλησε απλώς για μια φίλη. Μίλησε για έναν άνθρωπο ζωής. Για 26 ολόκληρα χρόνια κοινής πορείας, αγάπης, στήριξης και αληθινής σύνδεσης.
«Γωγούλα μου αγαπημένη, πού πας και μ’ αφήνεις μόνο μου…», έγραψε, περιγράφοντας τη σχέση τους ως κάτι πολύ περισσότερο από φιλία.
Η Γωγώ για εκείνον υπήρξε είδωλο, πάθος, σύμβολο, φίλη, πρότυπο, μαμά, μαχήτρια. Μια γυναίκα που, όπως σημείωσε, δεν λύγισε ποτέ.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην οικογένειά της, που τα τελευταία δύσκολα χρόνια στάθηκε δίπλα της με αγάπη και αφοσίωση.
Το «αντίο» του έγινε με λόγια που συγκλονίζουν:
«Γωγούλα μου αγαπημένη,
πού πας και μ’ αφήνεις μόνο μου…
Ήμασταν πάντα μαζί, ένα… χέρι χέρι παντού. Ακόμα κι όταν άλλαξαν οι ζωές μας, εμείς οι δυο πάντα μαζί.
Γωγώ και Χάρης.
“Μονόχνοτοι”, όπως έλεγες…
26 ολόκληρα χρόνια…
Στην αρχή ήσουν για μένα το είδωλο, το πάθος, το απόλυτο σύμβολο.
Μετά έγινες η φίλη που μου άλλαξε τη ζωή.
Κι ύστερα η γυναίκα πρότυπο, η μαμά της Βίκτωριας, η μαχήτρια, η πηγαία δύναμη…
Ο ορισμός της υπομονής, της επιμονής και της ζωής.
Βοήθησες αθόρυβα τόσο κόσμο που πάλευε, δίνοντάς του το αστείρευτο κουράγιο σου για ζωή και ελπίδα…
Πού μ’ αφήνεις, Γωγώ μου;
Μου είχες πει ότι εμείς θα είμαστε για πάντα μαζί…
Ότι δεν θα μ’ αφήσεις ποτέ… ότι θα με προστάτευες για πάντα…
Εγώ λύγισα τον τελευταίο χρόνο.
Εσύ δεν λύγισες ποτέ… ποτέ…
Η οικογένειά σου, αυτά τα τελευταία δύσκολα 4 χρόνια, στάθηκε πρότυπο αγάπης και αφοσίωσης.
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ, Γωγούλα μου…
Τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο χωρίς εσένα…
Εμείς δεν θα χαθούμε ποτέ.
Σ’ αγαπώ.
Καλό ταξίδι στις αιώνιες θάλασσες που τόσο λάτρευες…»
