Μπροστινοί, εταιρείες και ΦΠΑ: Τέλος το «εισπράττω και δεν αποδίδω» – Το κράτος σχεδιάζει να παρακρατεί απευθείας τον ΦΠΑ, χωρίς να περιμένει τον επιχειρηματία!

Μέχρι σήμερα, το έργο ήταν λίγο πολύ γνωστό. Άνοιγε μια εταιρεία, εισέπραττε κανονικά, δημιουργούσε υποχρεώσεις και, όταν ερχόταν η ώρα του λογαριασμού, σε αρκετές περιπτώσεις δεν υπήρχε κανείς να πληρώσει.

Άλλαζαν τα ΑΦΜ, εμφανίζονταν νέοι διαχειριστές, χρησιμοποιούνταν «μπροστινοί» και το Δημόσιο έμενε να κυνηγά χρέη που πολλές φορές ήταν αδύνατον να εισπράξει.

…διά χειρός Hλία Τσίπα

Η μεγάλη υπόθεση της Θεσσαλονίκης, με τις εκατοντάδες εταιρείες και τους φερόμενους «αχυρανθρώπους», ανέδειξε με τον πιο ηχηρό τρόπο τις διαστάσεις αυτού του φαινομένου.

Μόνο που τώρα φαίνεται πως η συζήτηση περνά σε άλλο επίπεδο.

Από το να κυνηγά το κράτος τα χρήματα που του χρωστούν, στο να εξασφαλίζει ότι θα τα εισπράττει πριν καν φτάσουν στα χέρια του επιχειρηματία.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αλλαγή που εξετάζεται: η αυτόματη παρακράτηση ΦΠΑ τη στιγμή της συναλλαγής.

Σήμερα, όταν μια επιχείρηση εισπράττει 124 ευρώ για μια υπηρεσία καθαρής αξίας 100 ευρώ, τα 24 ευρώ είναι ΦΠΑ, τον οποίο οφείλει να αποδώσει σύμφωνα με τη φορολογική διαδικασία, αφού ληφθούν υπόψη οι προβλεπόμενοι συμψηφισμοί.

Σε ένα μοντέλο πλήρους αυτόματης παρακράτησης, αυτά τα 24 ευρώ θα μπορούσαν να κατευθύνονται απευθείας στο κράτος.

Δεν θα περιμένει δηλαδή το Δημόσιο πότε θα υποβληθεί η δήλωση, αν υπάρχουν χρήματα στον λογαριασμό ή αν η εταιρεία θα συνεχίσει να υπάρχει.

Πρώτα θα εξασφαλίζεται το μερίδιο του κράτους και μετά θα μένει το αντίστοιχο ποσό στην επιχείρηση.

Προσοχή, όμως. Αυτό δεν αποτελεί σήμερα γενικευμένο καθεστώς. Τα σενάρια που έχουν δημοσιοποιηθεί αφορούν και μερική αυτόματη παρακράτηση του αναλογούντος ΦΠΑ, ενώ η πλήρης εφαρμογή θα απαιτούσε σημαντικές αλλαγές.

Και βέβαια υπάρχει και η άλλη πλευρά. Η πραγματική επιχείρηση, που πληρώνει προσωπικό, ενοίκια, προμηθευτές και ασφαλιστικές εισφορές, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν να είναι εξ ορισμού ύποπτη. Ούτε μπορεί να αγνοηθεί το ζήτημα της ρευστότητας.

Ωστόσο, η κατεύθυνση της συζήτησης έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Γιατί μπορείς να αλλάξεις εταιρεία. Μπορείς να αλλάξεις διαχειριστή. Μπορείς να βάλεις άλλον μπροστά.

Αν όμως ο φόρος παρακρατείται στην πηγή, δεν θα μπορείς να χρησιμοποιείς αυτά τα χρήματα μέχρι να έρθει η ώρα να τα αποδώσεις.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που θα μπορούσε να γνωρίσει η ελληνική επιχειρηματικότητα τα επόμενα χρόνια.

Όχι άλλος ένας έλεγχος. Όχι άλλο ένα πρόστιμο.

Αλλά μια νέα κανονικότητα, στην οποία το κράτος δεν θα χρειάζεται να σε ψάχνει για να εισπράξει.

Θα έχει ήδη εισπράξει.

TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ