Μπορεί οι αριθμοί να δείχνουν ανάπτυξη. Μπορεί τα πρωτογενή πλεονάσματα να γράφουν ιστορία. Μπορεί η χώρα να βγαίνει από τις λίστες των «προβληματικών οικονομιών». Όμως υπάρχει και η άλλη Ελλάδα. Η Ελλάδα του σούπερ μάρκετ, του ενοικίου, του λογαριασμού και του ανθρώπου που αναρωτιέται αν φέτος θα καταφέρει να πάει λίγες ημέρες διακοπές.
Από το περίφημο «ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα» περάσαμε στο «οι Έλληνες δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τις καλοκαιρινές διακοπές». Και αυτό δεν το λέει κάποιο κόμμα της αντιπολίτευσης. Το καταγράφει το Bloomberg σε ένα εκτενές ρεπορτάζ που αποτυπώνει το μεγάλο παράδοξο της ελληνικής οικονομίας.
Από τη μία πλευρά η κυβέρνηση μιλά για ανάπτυξη, επενδύσεις και θετικούς δείκτες. Από την άλλη, ο μέσος εργαζόμενος συνεχίζει να μετράει τα ευρώ μέχρι το τέλος του μήνα.
Η Ελλάδα αναπτύσσεται ταχύτερα από πολλές ευρωπαϊκές οικονομίες, όμως οι μισθοί παραμένουν από τους χαμηλότερους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η αγοραστική δύναμη των πολιτών βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης και η ακρίβεια εξακολουθεί να πιέζει ασφυκτικά τα νοικοκυριά.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση.
Οι αριθμοί μπορεί να ευημερούν, όμως οι πολίτες όχι.
Το καλοκαίρι, που κάποτε αποτελούσε σχεδόν αυτονόητο δικαίωμα για την ελληνική οικογένεια, μετατρέπεται πλέον σε δύσκολη εξίσωση. Ενοίκια, ακτοπλοϊκά, διαμονή, φαγητό και καύσιμα δημιουργούν ένα κόστος που για πολλούς μοιάζει απαγορευτικό.
Την ίδια στιγμή, ακόμα και η πλατφόρμα «PosoKanei», που παρουσιάστηκε ως ένα εργαλείο κατά της ακρίβειας, αποτυπώνει μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να κρυφτεί. Προϊόντα που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες κοστίζουν λιγότερο, στην Ελλάδα πωλούνται ακριβότερα, παρά το γεγονός ότι οι μισθοί παραμένουν σημαντικά χαμηλότεροι.
Το μεγαλύτερο αγκάθι παραμένει η στέγαση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, οι Έλληνες διαθέτουν ένα από τα υψηλότερα ποσοστά εισοδήματος για έξοδα κατοικίας σε ολόκληρη την Ευρώπη. Για χιλιάδες οικογένειες, η αναζήτηση ενός αξιοπρεπούς σπιτιού με λογικό ενοίκιο έχει εξελιχθεί σε πραγματικό Γολγοθά.
Και μπορεί η κυβέρνηση να αναδεικνύει την αύξηση των μισθών τα τελευταία χρόνια, όμως ο πληθωρισμός έχει απορροφήσει μεγάλο μέρος αυτών των αυξήσεων. Το αποτέλεσμα είναι ότι αρκετοί πολίτες αισθάνονται πως δουλεύουν περισσότερο, αλλά στο τέλος του μήνα περισσεύουν λιγότερα.
Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι η ακρίβεια αποτελεί το μεγαλύτερο πολιτικό πρόβλημα. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι πολίτες αξιολογούν την καθημερινότητά τους πολύ πιο αυστηρά από ό,τι τους μακροοικονομικούς δείκτες.
Γιατί τελικά η οικονομία δεν κρίνεται μόνο από το ΑΕΠ, τα πλεονάσματα και τις αγορές.
Κρίνεται από το αν μια οικογένεια μπορεί να πάει διακοπές. Από το αν ένας νέος μπορεί να νοικιάσει σπίτι. Από το αν ένας μισθός φτάνει μέχρι το τέλος του μήνα.
Και εκεί, η πραγματική οικονομία εξακολουθεί να στέλνει ένα πολύ πιο δύσκολο μήνυμα από εκείνο που δείχνουν οι αριθμοί.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
