Το Tsipas Blog από τις 4 Απριλίου είχε προαναγγείλει αυτό που συνέβη χθες στη Θεσσαλονίκη. Ότι το κύμα των ελέγχων και των συλλήψεων, που είχε ξεκινήσει από την Αθήνα με επίκεντρο γνωστούς επιχειρηματίες της εστίασης και της νύχτας, ήταν θέμα χρόνου να ανέβει και στη συμπρωτεύουσα.
Δεν χρειαζόταν, βέβαια, να είσαι μάντης. Όποιος γνώριζε την αγορά καταλάβαινε τι ερχόταν.
Και χθες ήρθε!
18 συλλήψεις, έρευνες σε σπίτια γνωστών επιχειρηματιών της παλιάς και της νέας νύχτας, λογιστών και δικηγόρων. Οι αρχές αναζητούσαν έγγραφα και εταιρικά στοιχεία που θα μπορούσαν να φωτίσουν τη λειτουργία του φερόμενου κυκλώματος.
Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, κάποιοι είχαν αντιληφθεί τι ερχόταν και πρόλαβαν να απομακρυνθούν.
Η ΑΑΔΕ μιλά για 203 εκατομμύρια ευρώ οφειλές, περισσότερα από 4.200 ΑΦΜ και 1.300 «αχυρανθρώπους». Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, ανάμεσα στα πρόσωπα που φέρονται να χρησιμοποιήθηκαν ως «αχυράνθρωποι» βρίσκονταν ακόμη και άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας, τους οποίους προσέγγιζαν έξω από νοσοκομεία, προκειμένου να εμφανίζονται ως διαχειριστές επιχειρήσεων.
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σοβαρή πτυχή της υπόθεσης, η οποία αναδεικνύει το μέγεθος και τον τρόπο λειτουργίας του φερόμενου κυκλώματος.
Αλλά κάπου εδώ, ένα μεγάλο ΟΠΑ!
Κύριε Μητσοτάκη, κύριε Χρυσοχοΐδη, καλά κάνετε και κυνηγάτε τη φοροδιαφυγή. Όποιος παρανομεί, να λογοδοτεί. Αλλά πού θα πάει αυτή η ιστορία;
Θα κλείσουν όλα τα μαγαζιά; Θα γεμίσει η Ελλάδα λουκέτα; Και οι εργαζόμενοι; Στον δρόμο; Στην ανεργία;
Γιατί πίσω από κάθε μαγαζί δεν υπάρχει μόνο ο επιχειρηματίας. Υπάρχουν σερβιτόροι, μπάρμαν, μάγειρες, μουσικοί, τραγουδιστές, προμηθευτές. Άνθρωποι που ζουν από το μεροκάματο.
Αν αύριο κατεβάσουν ρολά δεκάδες επιχειρήσεις, ποιος θα πληρώσει αυτούς τους ανθρώπους; Η κυβέρνηση; Η ΑΑΔΕ; Ποιος;
Και το ακόμη πιο παράδοξο;
Λίγο πριν από τις εκλογές, η μία μεγάλη υπόθεση διαδέχεται την άλλη. Η μία επιχείρηση μετά την άλλη. Η μία σύλληψη μετά την άλλη.
Και ξαφνικά η επικαιρότητα γεμίζει χειροπέδες, εφόδους, εκατομμύρια και επιχειρηματίες της νύχτας.
Τα Τέμπη; Ο ΟΠΕΚΕΠΕ; Η ακρίβεια; Τα ενοίκια; Η βενζίνη; Τα σούπερ μάρκετ;
Εκεί τι γίνεται;
Γιατί ο Έλληνας εξακολουθεί να δυσκολεύεται να βγάλει τον μήνα. Εξακολουθεί να πληρώνει μια περιουσία για να νοικιάσει ένα σπίτι, να γεμίσει το αυτοκίνητό του, να αγοράσει τα απαραίτητα από το σούπερ μάρκετ.
Και για τις μεγάλες υποθέσεις που συγκλόνισαν τη χώρα, εξακολουθεί να ζητά απαντήσεις, πλήρη διαλεύκανση και απόδοση ευθυνών.
Μήπως, λοιπόν, είναι πιο εύκολο να γεμίζει η επικαιρότητα με ντου στα μπουζούκια παρά να συζητάμε για τα προβλήματα που καίνε πραγματικά την κοινωνία;
Δεν λέμε ότι οι έρευνες γίνονται για προεκλογικούς λόγους. Αυτό δεν έχει αποδειχθεί. Αλλά η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει και για τη χρονική συγκυρία και, κυρίως, για την επόμενη ημέρα.
Γιατί δεν είναι όλοι οι επιχειρηματίες απατεώνες. Δεν είναι όλα τα μαγαζιά παράνομα. Και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μια ολόκληρη αγορά σαν να βρίσκεται συλλογικά στο εδώλιο.
Η εστίαση και η νύχτα ήδη αιμορραγούν. Η κατανάλωση πιέζεται, τα έξοδα ανεβαίνουν, η ρευστότητα περιορίζεται. Και τώρα έρχεται να προστεθεί ο φόβος των λουκέτων.
Κύριε Μητσοτάκη, η πάταξη της φοροδιαφυγής είναι υποχρέωσή σας. Όχι χάρη προς τον ελληνικό λαό.
Όπως υποχρέωσή σας είναι να αντιμετωπίσετε την ακρίβεια, να στηρίξετε την επιχειρηματικότητα και να προστατεύσετε τις θέσεις εργασίας.
Γιατί με τις χειροπέδες μπορεί να γεμίζουν τα δελτία ειδήσεων. Δεν γεμίζουν, όμως, τα ψυγεία των Ελλήνων.
Και στο τέλος, το ερώτημα δεν είναι πόσους επιχειρηματίες θα δούμε με χειροπέδες.
Το ερώτημα είναι πόσα μαγαζιά θα μείνουν ανοιχτά, πόσοι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν να έχουν δουλειά και πότε επιτέλους ο Έλληνας θα μπορεί να ζει χωρίς να μετράει τα τελευταία ευρώ στην τσέπη του.
Γιατί κράτος που κυνηγά τη φοροδιαφυγή χρειάζεται.
Αλλά κράτος που να μπορεί να κρατήσει όρθια την πραγματική οικονομία χρειάζεται εξίσου.
