Η κίνηση δεν ήταν απλώς μια αλλαγή δισκογραφικής στέγης. Ήταν ένα βήμα στρατηγικής αναδιάταξης.
Η Άννα Βίσση κλείνει τον κύκλο της συνεργασίας της με την Panik Records των Πάρης Λάτσης Κασιδόκωστας και Γιώργος Αρσενάκος και ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο: αυτό της πλήρους αυτονομίας στην παραγωγή και διαχείριση του καλλιτεχνικού της αποτυπώματος.
Η νέα εταιρική δομή
Σύμφωνα με τα στοιχεία που αναρτήθηκαν στο ΓΕΜΗ, ιδρύθηκε η εταιρεία Vission Music, με μετοχικό κεφάλαιο 18.000 ευρώ και έδρα τα γραφεία της ναυτιλιακής «SOTEL NAVIGATION S.A.» στην Ακτή Κονδύλη, συμφερόντων του Γιάννης Κούστας.
Η εταιρεία φέρεται να ανήκει κατά 90% στη ναυτιλιακή πλευρά, ενώ η ίδια η Βίσση κατέχει το 10%, εισφέροντας εξωκεφαλαιουχική συμμετοχή 20ετούς διάρκειας. Διαχειρίστρια ορίστηκε η αδελφή της, Νίκη Μπούφη Βίσση.
Το σχήμα δεν μοιάζει με μια «τυπική» δισκογραφική. Αντιθέτως, παραπέμπει σε καθετοποιημένο μοντέλο:
• Παραγωγή & ηχογράφηση μουσικών έργων
• Μουσικές εκδόσεις
• Live recordings
• Διοργάνωση συναυλιών & πολιτιστικών events
• Διαχείριση και προώθηση καλλιτεχνών
• Ψηφιακή διανομή περιεχομένου
• Media projects (έντυπα & ψηφιακά)
Με απλά λόγια: από το τραγούδι μέχρι το media οικοσύστημα γύρω από αυτό.
Το επόμενο βήμα στη σκηνή
Η επιχειρηματική κίνηση «κουμπώνει» με την αλλαγή σκηνής. Η Βίσση αποχωρεί από το Hotel Ερμού και από τη νέα σεζόν θα εμφανίζεται στο Αθηνών Αρένα, τον χώρο που απέκτησε ο εφοπλιστής με στόχο τη μετατροπή του σε σύγχρονο entertainment hub.
Το timing δεν φαίνεται τυχαίο.
Και δεν είναι μόνο μία εταιρεία
Τον Δεκέμβριο είχε προηγηθεί η ίδρυση της D&A LIVE CONCERTS SINGLE MEMBER P.C., με αντικείμενο τη διοργάνωση καλλιτεχνικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Οι κινήσεις δείχνουν μια ευρύτερη συνεργασία της Βίσση με τη Δήμητρα Κούστα – Μέρμηγκα, που δεν περιορίζεται σε επίπεδο παραγωγής τραγουδιών, αλλά επεκτείνεται σε events, συναυλίες και – ενδεχομένως – media projects.
Το μήνυμα πίσω από τη δομή
Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στα ποσοστά ή στο κεφάλαιο.
Βρίσκεται στο μοντέλο.
Η απόλυτη Ελληνίδα σταρ μετατοπίζεται από το παραδοσιακό μοντέλο «καλλιτέχνης – δισκογραφική» σε ένα σχήμα όπου ο καλλιτέχνης βρίσκεται στο κέντρο του επιχειρηματικού οικοσυστήματος.
Αυτό πρακτικά σημαίνει:
• Έλεγχος παραγωγής
• Έλεγχος διανομής
• Έλεγχος live εμπειρίας
• Ενδεχόμενη είσοδος στον χώρο των media
Σε μια εποχή που η μουσική δεν πουλάει μόνο τραγούδια αλλά brand, εικόνα και περιεχόμενο, η κίνηση αυτή μοιάζει περισσότερο με repositioning παρά με απλή αποχώρηση.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα πετύχει.
Το ερώτημα είναι πόσοι ακόμη καλλιτέχνες θα ακολουθήσουν το ίδιο μοντέλο.
Και αν τελικά βλέπουμε τη γέννηση ενός νέου entertainment group με επίκεντρο την Άννα Βίσση — όχι απλώς ως φωνή, αλλά ως επιχειρηματικό brand.
