Υπάρχει κάτι πολύ περίεργο στη σημερινή εποχή.
Βλέπεις ανθρώπους που έχουν καταφέρει πολλά. Έχουν φτιάξει τη δουλειά που ονειρεύονταν. Έχουν χρήματα. Ταξιδεύουν. Ζουν καλά. Έχουν δίπλα τους ανθρώπους που κάποτε ήθελαν. Έχουν εικόνα, αναγνώριση, άνεση.
Και όμως, δεν είναι ευτυχισμένοι.
Βάζουν έναν στόχο, τον κυνηγούν, τον πετυχαίνουν. Και μόλις τον πετύχουν, αντί να τον χαρούν, κοιτούν ήδη τον επόμενο. Σαν να μην τους φτάνει τίποτα. Σαν να μην προλαβαίνει η ψυχή να καταλάβει τι πέτυχαν.
Εκεί είναι το μεγάλο μπέρδεμα.
Άλλο η επιτυχία και άλλο η ευτυχία. Δεν είναι το ίδιο πράγμα. Μπορεί κάποιος να έχει χρήματα, αναγνωρισιμότητα, καλή ζωή, να φαίνεται πως τα έχει όλα και μέσα του να είναι άδειος.
Και μπορεί κάποιος άλλος, άγνωστος, χωρίς μεγάλη οικονομική δυνατότητα, χωρίς φώτα πάνω του, να ξυπνάει ήρεμος, να χαίρεται τα απλά, να αγαπά και να αγαπιέται.
Αυτός είναι το πραγματικό πρότυπο.
Γιατί η ευτυχία, τελικά, είναι και θέμα επιλογής. Είναι οι μικρές επιλογές που κάνεις μέσα στην ημέρα. Να σταθείς για λίγα δευτερόλεπτα και να πεις «είμαι καλά». Να χαρείς έναν καφέ, μια κουβέντα, μια βόλτα, έναν άνθρωπο που σε νοιάζεται.
Δεν χρειάζεται να είναι όλα τέλεια για να είσαι ευτυχισμένος.
Αν περιμένεις να λυθούν όλα, να έρθουν όλα όπως τα έχεις φανταστεί και μετά να χαρείς, μπορεί να μη χαρείς ποτέ. Η ευτυχία δεν είναι πάντα ένας μεγάλος προορισμός. Πολλές φορές είναι λίγα δευτερόλεπτα μέσα στην ημέρα, που επιλέγεις να τα δεις, αντί να τα προσπεράσεις.
Στο τέλος, δεν κερδίζει αυτός που φαίνεται πιο πετυχημένος.
Κερδίζει αυτός που μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Αυτός που μπορεί να χαρεί αυτά που έχει, χωρίς να βασανίζεται συνέχεια για αυτά που του λείπουν.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
