Πανηγυρίζουν τα τοπικά sites γιατί, λέει, το αεροδρόμιο του Αράξου “ανέβασε” πτήσεις και επιβάτες. Συγχαρητήρια, λοιπόν — κλείσαμε τη σεζόν με 1.341 πτήσεις και 171.000 ταξιδιώτες. Μπράβο! Και τώρα; Τι; Θα κάνουμε πάρτι επειδή αυξήθηκε η κίνηση 7%;
Το TsipasBlog δεν πανηγυρίζει. Γιατί πολύ απλά, το πρόβλημα δεν είναι πόσοι έρχονται και φεύγουν, αλλά σε τι συνθήκες το κάνουν. Ο Άραξος δεν θυμίζει διεθνές αεροδρόμιο. Θυμίζει παλιό στρατόπεδο που απλώς βάλαμε μια ταμπέλα “Departures” και “Arrivals”.
Ας τα πούμε όλα:
• Ο χώρος στάθμευσης και υποδοχής λεωφορείων έχει καθιζήσεις και ρωγμές — όποιος περάσει με βαλίτσα, θέλει κράνος!
• Οι πόρτες ελέγχου είναι σχεδόν εκτός λειτουργίας, φθαρμένες, με μηχανισμούς που μπλοκάρουν.
• Ο φωτισμός στον χώρο εξυπηρέτησης κοινού είναι κατεστραμμένος — έχει σημεία πιο σκοτεινά κι από υπόγειο.
• Τα κλιματιστικά χαλασμένα, οι ψευδοροφές κρεμασμένες, υγρασία στη στέγη – εικόνα ντροπής.
• Η ταινία αποσκευών λειτουργεί όποτε της καπνίσει – άλλες φορές σταματάει για “διάλειμμα” και βλέπεις τους υπαλλήλους να κουβαλούν βαλίτσες στο χέρι.
• Και να μην ξεχνάμε: σοβαρές ελλείψεις προσωπικού και προβλήματα πυρασφάλειας.
Αυτό είναι το “διεθνές” αεροδρόμιο της Αχαΐας. Αυτή είναι η “πύλη” μας προς την Ευρώπη. Και αντί να μιλάνε για έργα και αναβάθμιση, μας πουλάνε ποσοστά και πίτες.
Θα πανηγυρίσουμε όταν ο Άραξος γίνει κανονικό αεροδρόμιο. Όταν αποκτήσει πτήσεις όλο τον χρόνο, όταν δεν στάζει η οροφή, όταν δεν χρειάζεσαι φακό για να βρεις την έξοδο.
Μέχρι τότε, η μόνη απογείωση που βλέπουμε είναι στα δελτία Τύπου.
