Έχω χάσει το μέτρημα. Είναι σίγουρα πολλά τα χρόνια της βασιλιάς του.
Είναι όλα καταγεγραμμένα. Οι επιδόσεις του δεν πρέπει να συγκριθούν με τις επιδόσεις των συνηθισμένων τραγουδιστών. Γιατί είναι μια άλλη κατηγορία. Σε εκείνη που μαγνητίζει τους πιο ξεχωριστούς. Αυτούς που ανοιγοκλείνεις τα μάτια σου, δεν το πιστεύεις, όταν τους δεις δίπλα σου, όπως συνέβη το Σάββατο (Διαβάστε ΕΔΩ)
Έφτασαν τέσσερα τα χρόνια της συνύπαρξης του Αντώνη Ρέμου και του ΝΟΧ..Και η εφετινή σεζόν, η πιο δύσκολη σεζόν, για αυτούς είναι η πιο φανταστική.
Και όχι τυχαία, στα τυχαία πιστεύουν μόνο οι τεμπέληδες. Γατί ο Αντώνης γνωρίζει όσο λίγοι αυτή τη δουλειά. Έχει μόνιμα ανοιχτές τις κεραίες τους.
Φαίνεται στην πράξη. Δεν είναι κομπλεξικός, όπως όλοι οι άλλοι. Όχι αυτός, την μοιράζεται την πίστα.
Και το άλλο, το πολύ έξυπνο κόλπο : H στιγμή που κατεβαίνει κάτω στο κόσμο, γίνεται ένα μαζί τους.
