Μετά τη νύχτα, την εστίαση και τις εταιρείες με τους λεγόμενους «μπροστινούς», υπάρχει ένας ακόμη χώρος που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για φορολογικό έλεγχο.
Οι συναυλίες των Δήμων. Οι εταιρείες παραγωγής. Τα μεγάλα ονόματα του τραγουδιού. Και φυσικά, τα χρήματα των δημοτών.
Εδώ μιλάμε για μια ολόκληρη αγορά, στην οποία διακινούνται σημαντικά ποσά, πολλές φορές για εκδηλώσεις διάρκειας μόλις δύο ωρών.
Δήμοι που πληρώνουν δεκάδες χιλιάδες ευρώ για μια εμφάνιση. Εταιρείες παραγωγής που αναλαμβάνουν το συνολικό πακέτο. Καλλιτέχνες, μάνατζερ, τεχνικοί, μουσικοί και μια αλυσίδα οικονομικών συναλλαγών που αξίζει να εξετάζεται μέχρι το τελευταίο ευρώ.
Και το μεγάλο ερώτημα είναι ένα:
Αν ανοίξουν οι φάκελοι, θα συμφωνούν όλα όσα έχουν τιμολογηθεί με τα χρήματα που πραγματικά εισπράχθηκαν και πληρώθηκαν;
Γιατί άλλο το ποσό που εγκρίνει ένας Δήμος, άλλο εκείνο που τιμολογεί μια εταιρεία παραγωγής και άλλο η αμοιβή που τελικά καταλήγει στον τραγουδιστή.
Δεν σημαίνει ότι υπάρχει παρανομία. Σημαίνει όμως ότι υπάρχει πεδίο για διασταυρώσεις.
Ποιος ανέλαβε την παραγωγή; Με ποια διαδικασία; Πόσα χρήματα δόθηκαν; Ποια παραστατικά εκδόθηκαν; Ποιοι ήταν οι πραγματικοί αποδέκτες των πληρωμών;
Και κυρίως, έχουν αποδοθεί κανονικά οι φόροι και ο ΦΠΑ που αναλογούν;
Η ΑΑΔΕ διαθέτει πλέον ψηφιακά εργαλεία που επιτρέπουν τη διασταύρωση τιμολογίων, συναλλαγών και φορολογικών δηλώσεων. Και οι συναλλαγές γύρω από τις δημοτικές συναυλίες δεν αποτελούν εξαίρεση.
Το γεγονός ότι μια εκδήλωση πληρώθηκε με δημόσιο χρήμα δεν σημαίνει ότι οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις απαλλάσσονται από τον φορολογικό έλεγχο.
Και κάτι ακόμη.
Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες. Υπάρχουν σοβαρές εταιρείες παραγωγής, νόμιμες συνεργασίες και πραγματικά υψηλά κόστη. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες η σχέση κόστους και πραγματικής αξίας μιας εκδήλωσης αξίζει να εξεταστεί.
Γιατί το να γεμίσει ένας δήμαρχος την πλατεία με κόσμο δεν αρκεί για να δικαιολογήσει οποιοδήποτε ποσό.
Το ζήτημα δεν είναι να σταματήσουν οι συναυλίες. Είναι να γνωρίζουμε ποιος πληρώνει, ποιος εισπράττει και τι ακριβώς έχει προσφέρει.
Η εποχή που αρκούσε ένα μεγάλο όνομα στην αφίσα για να μη ρωτάει κανείς πόσο κόστισε η βραδιά πρέπει να τελειώσει.
Και αν οι φορολογικοί έλεγχοι επεκταθούν συστηματικά και σε αυτή την αγορά, ενδεχομένως να προκύψουν ενδιαφέροντα ευρήματα.
Γιατί το τραγούδι τελειώνει, τα φώτα σβήνουν, ο καλλιτέχνης φεύγει. Τα τιμολόγια όμως μένουν.
Και αυτά είναι που πρέπει να μιλούν.
