Πληθαίνουν οι φωνές από τον χώρο της εστίασης και της νυχτερινής διασκέδασης που υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει να αντιμετωπίζει έναν από τους σημαντικότερους κλάδους της ελληνικής οικονομίας σχεδόν αποκλειστικά με τιμωρητική διάθεση. Έλεγχοι, πρόστιμα, συλλήψεις και λουκέτα. Χωρίς, όμως, να ανοίγει με την ίδια αποφασιστικότητα μια ουσιαστική συζήτηση για τα πραγματικά προβλήματα της αγοράς.
Γιατί οι «μπροστινοί», οι «αχυράνθρωποι», οι παραβάσεις και τα κυκλώματα δεν γεννήθηκαν χθες. Είναι παθογένειες δεκαετιών, που αναπτύχθηκαν κάτω από τη μύτη του ίδιου του κράτους. Και προφανώς δεν είναι όλοι οι επιχειρηματίες κλέφτες. Υπάρχουν εκείνοι που παρανομούν συνειδητά και οφείλουν να λογοδοτήσουν. Υπάρχουν, όμως, και εκείνοι που ασφυκτιούν οικονομικά, προσπαθώντας να επιβιώσουν ανάμεσα σε δυσβάσταχτα ενοίκια, φορολογία, λειτουργικά έξοδα και έναν τζίρο που σε πολλές περιπτώσεις περιορίζεται σε μία καλή βραδιά την εβδομάδα.
Η οικονομική ασφυξία δεν αποτελεί άλλοθι για την παρανομία. Αποτελεί, όμως, μια πραγματικότητα που καμία σοβαρή κυβέρνηση δεν δικαιούται να αγνοεί. Γιατί με τις συλλήψεις μπορείς να τιμωρήσεις τους παραβάτες. Δεν μπορείς, όμως, να λύσεις τα προβλήματα ενός ολόκληρου κλάδου.
Και μέσα σε αυτό το κλίμα, ένα πολιτικό πρόσωπο φαίνεται να κερδίζει ολοένα περισσότερο την εκτίμηση ανθρώπων της αγοράς. Ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας.
Επιχειρηματίες της εστίασης και της νυχτερινής διασκέδασης μεταφέρουν στο Tsipas Blog ότι στο πρόσωπό του έχουν βρει έναν σύμμαχο. Έναν δήμαρχο που δεν τους αντιμετωπίζει εκ προοιμίου ως υπόπτους, αλλά ως ανθρώπους που επενδύουν, δημιουργούν θέσεις εργασίας και κρατούν ζωντανή την οικονομική και κοινωνική ζωή της πρωτεύουσας.
Τους ακούει, συζητά μαζί τους, ανοίγει την πόρτα του γραφείου του και, κυρίως, δείχνει να αντιλαμβάνεται ότι η εστίαση και η νύχτα δεν είναι δραστηριότητες δεύτερης κατηγορίας. Είναι βασικοί πυλώνες της ελληνικής οικονομίας, με χιλιάδες επιχειρήσεις και εργαζομένους πίσω τους.
Και το σημαντικότερο; Χωρίς κομματικά φίλτρα και πολιτικές ταμπέλες. Γιατί ο επιχειρηματίας που παλεύει να πληρώσει το προσωπικό, το ενοίκιο και τις υποχρεώσεις του δεν έχει χρώμα. Έχει προβλήματα που απαιτούν λύσεις.
Δεν μπορεί, μάλιστα, να περάσει απαρατήρητη και μια πολιτική αναφορά στο παρελθόν. Ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου είχε αναγνωρίσει τον λαϊκό χαρακτήρα των μπουζουκιών, αντιμετωπίζοντάς τα ως αυθεντική έκφραση της ελληνικής κοινωνίας. Μια αντίληψη που, με διαφορετικούς όρους και στις σημερινές συνθήκες, φαίνεται να βρίσκει συνέχεια στην προσέγγιση του Χάρη Δούκα.
Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι ο δήμαρχος χαρίζει παραβάσεις ή ότι οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται επιλεκτικά. Σημαίνει κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: Μπορείς να απαιτείς νομιμότητα και ταυτόχρονα να στέκεσαι δίπλα στην επιχειρηματικότητα. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο.
Και ίσως εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη διαφορά φιλοσοφίας.
Την ώρα που η κυβέρνηση δίνει την εντύπωση ότι βλέπει κυρίως τι πρέπει να τιμωρήσει, ο Χάρης Δούκας, σύμφωνα με τους ανθρώπους της αγοράς, δείχνει ενδιαφέρον και για όσα πρέπει να προστατευθούν.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι μόνο να κλείσουν οι επιχειρήσεις που παρανομούν. Είναι να μη φτάσουν στο σημείο να κλείσουν και εκείνες που προσπαθούν να λειτουργήσουν νόμιμα.
Και αυτό είναι ένα μήνυμα που η κυβέρνηση καλό θα ήταν να ακούσει. Πριν η συζήτηση για την εξυγίανση της νύχτας μετατραπεί σε συζήτηση για την επιβίωσή της.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
