Μπορεί η κυβέρνηση να μιλά για ανάπτυξη, αυξημένα δημόσια έσοδα, επενδύσεις και επιτυχίες της οικονομικής πολιτικής της. Μπορεί οι αριθμοί που παρουσιάζονται στα υπουργικά γραφεία να δημιουργούν μια εικόνα αισιοδοξίας.
Υπάρχει, όμως, και η πραγματική Ελλάδα. Αυτή που δεν χωράει στις κυβερνητικές ανακοινώσεις.
Και αυτή η Ελλάδα έδωσε την απάντησή της μέσα σε μόλις 72 ώρες.
Περισσότερα από 693.000 νοικοκυριά έσπευσαν να υποβάλουν αίτηση για το επίδομα θέρμανσης. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι μπήκαν σε μια ηλεκτρονική πλατφόρμα, αναζητώντας οικονομική ενίσχυση για να αντιμετωπίσουν το κόστος του χειμώνα.
Αυτό από μόνο του λέει πολλά.
Γιατί όταν τόσος κόσμος περιμένει ένα κρατικό βοήθημα για να ζεστάνει το σπίτι του, το πρόβλημα δεν είναι απλώς η τιμή του πετρελαίου ή του ηλεκτρικού ρεύματος.
Το πρόβλημα είναι ότι ο μισθός δεν φτάνει.
Το ενοίκιο, το σούπερ μάρκετ, οι λογαριασμοί, τα καύσιμα και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν μετατρέψει τον οικογενειακό προϋπολογισμό σε άσκηση επιβίωσης.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση.
Από τη μία, το κράτος εισπράττει, παρουσιάζει αυξημένα έσοδα και μιλά για δημοσιονομική πρόοδο. Από την άλλη, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αναζητούν επιδόματα για να καλύψουν βασικές ανάγκες.
Βεβαίως, το επίδομα θέρμανσης είναι αναγκαίο. Κάθε ουσιαστική ενίσχυση των νοικοκυριών είναι θετική.
Αλλά ας μην μπερδεύουμε τα πράγματα.
Το επίδομα είναι ανακούφιση. Δεν είναι ευημερία.
Μια οικονομία δεν μπορεί να θεωρείται επιτυχημένη μόνο επειδή αυξάνονται τα κρατικά έσοδα, όταν την ίδια στιγμή ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας δυσκολεύεται να πληρώσει τα απολύτως απαραίτητα.
Και το ερώτημα προς την κυβέρνηση είναι συγκεκριμένο:
Τι νόημα έχουν οι εντυπωσιακοί οικονομικοί δείκτες, εάν ο πολίτης δεν βλέπει ουσιαστική βελτίωση στην τσέπη του;
Γιατί στο τέλος της ημέρας ο κόσμος δεν ζει με ποσοστά ανάπτυξης. Ζει με τον μισθό του. Και από αυτόν πρέπει να πληρώσει τα πάντα.
Ας το καταλάβουν, λοιπόν, όσοι σχεδιάζουν την οικονομική πολιτική.
Οι 693.000 αιτήσεις δεν αποδεικνύουν από μόνες τους ότι 693.000 νοικοκυριά αδυνατούν να θερμανθούν. Αποτελούν, όμως, ένα ηχηρό μήνυμα για το πόσο σημαντική έχει γίνει η κρατική ενίσχυση στον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Και η μεγαλύτερη επιτυχία μιας κυβέρνησης δεν θα είναι να μοιράζει ολοένα περισσότερα επιδόματα. Θα είναι να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε ολοένα λιγότεροι πολίτες να τα έχουν ανάγκη.
Γιατί η πραγματική οικονομία δεν κρίνεται στα γραφεία των υπουργών.
Κρίνεται στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, στον λογαριασμό του ρεύματος και στο αν μια οικογένεια μπορεί να ζεστάνει το σπίτι της χωρίς να χρειάζεται να ζητήσει βοήθεια από το κράτος.
Και εκεί, δυστυχώς, οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί απέχουν πολύ από την πραγματικότητα.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
