Η μεγάλη υπόθεση με τις εταιρείες-«φαντάσματα», τους αχυρανθρώπους και τα εκατομμύρια ευρώ στη Θεσσαλονίκη φαίνεται πως ανοίγει μια πολύ μεγαλύτερη κουβέντα.
Γιατί πίσω από μια επιχείρηση που αλλάζει συνεχώς χέρια, πίσω από μια εταιρεία που εμφανίζεται σήμερα και εξαφανίζεται αύριο, υπάρχουν διαδικασίες. Υπάρχουν υπογραφές. Υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζουν από νόμους, φορολογικά και εταιρικά σχήματα.
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του The Opinion, που επικαλείται τη δεύτερη Έκθεση Εκτίμησης Εθνικού Κινδύνου για τη νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, επαγγελματικοί κλάδοι όπως οι δικηγόροι, οι μεσίτες ακινήτων, οι λογιστές και οι συμβολαιογράφοι βρίσκονται στο επίκεντρο της αξιολόγησης κινδύνου.
Και δεν μιλάμε για μια έκθεση που συντάχθηκε χθες, μετά τις συλλήψεις στη Θεσσαλονίκη.
Μιλάμε για μια επίσημη αξιολόγηση που είχε ήδη αναδείξει τους κινδύνους.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό: Αφού οι αρμόδιες αρχές γνώριζαν πού υπάρχουν ευάλωτα σημεία, πόσο αποτελεσματικά λειτούργησαν οι έλεγχοι;
Δεν είναι μόνο ο επιχειρηματίας που μπορεί να χρησιμοποιεί έναν αχυράνθρωπο. Είναι και ο μηχανισμός που ενδεχομένως του επιτρέπει να στήνει εταιρείες, να μεταφέρει δραστηριότητες, να αλλάζει εκπροσώπους και να συνεχίζει.
Και αυτός ο μηχανισμός αξίζει να ερευνηθεί μέχρι τέλους.
Η έκθεση επισημαίνει ότι συγκεκριμένοι επαγγελματίες μπορούν, λόγω της φύσης της δουλειάς τους, να συμμετέχουν σε συναλλαγές μεγάλων ποσών, στη σύσταση εταιρειών και στην αγοραπωλησία ακινήτων. Διαδικασίες απολύτως νόμιμες, που όμως μπορούν να χρησιμοποιηθούν καταχρηστικά για να αποκρύπτεται η πραγματική προέλευση χρημάτων.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας δικηγόρος, ένας λογιστής ή ένας μεσίτης είναι ύποπτος επειδή ασκεί το επάγγελμά του. Σημαίνει ότι, όταν αποκαλύπτονται οργανωμένα κυκλώματα, η έρευνα δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο σε εκείνον που εμφανίζεται ως ιδιοκτήτης.
Στην ίδια έκθεση, όπως παρουσιάζεται στο δημοσίευμα, καταγράφονται 1.487 υποθέσεις που ερευνήθηκαν σχετικά με νομιμοποίηση εσόδων συνδεόμενη με απάτη, ποσοστό 16,78% του συνόλου του συγκεκριμένου πίνακα.
Παράλληλα, για την περίοδο 2019-2022 καταγράφονται 1.238 αναφορές για βεβαιωμένη φοροδιαφυγή άνω των 50.000 ευρώ προς την αρμόδια Αρχή.
Οι αριθμοί αυτοί δεν αφορούν αποκλειστικά τη Θεσσαλονίκη ούτε αποδεικνύουν εμπλοκή συγκεκριμένων επαγγελματιών. Δείχνουν, όμως, ότι το οικονομικό έγκλημα και οι διαδρομές του χρήματος αποτελούν διαχρονικό πρόβλημα.
Και ερχόμαστε στο σήμερα.
Στη Θεσσαλονίκη, οι απολογίες και οι προσωρινές κρατήσεις κατηγορουμένων, μεταξύ των οποίων και επαγγελματιών με νομικές και λογιστικές γνώσεις, δίνουν μια επιπλέον διάσταση στην υπόθεση.
Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος χρωστούσε στο Δημόσιο. Είναι ποιος οργάνωνε, ποιος διευκόλυνε και ποιος ενδεχομένως γνώριζε.
Εφόσον, βέβαια, όλα αυτά αποδειχθούν από τη Δικαιοσύνη.
Γιατί το τεκμήριο αθωότητας ισχύει για όλους.
Η υπόθεση της Θεσσαλονίκης μπορεί να αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερη από μια ιστορία φοροδιαφυγής στη νυχτερινή διασκέδαση.
Και αν οι έρευνες προχωρήσουν σε βάθος, το ενδιαφέρον δεν θα περιοριστεί στις ταμπέλες των καταστημάτων.
Θα φτάσει στα γραφεία, στις υπογραφές και στις διαδρομές του χρήματος.
Εκεί όπου, πολλές φορές, βρίσκεται το πραγματικό κλειδί μιας υπόθεσης.
