Η Θεσσαλονίκη χάνει επιβάτες, η Ryanair μάζεψε τα αεροπλάνα της και η Fraport δίνει εξηγήσεις – Ποιος πληρώνει τελικά τον λογαριασμό;

Κάτι δεν πάει καλά με το αεροδρόμιο «Μακεδονία». Και αυτή τη φορά δεν μιλάμε για εκτιμήσεις, φήμες ή παράπονα της αγοράς. Μιλούν οι αριθμοί.

Για πρώτη φορά μετά την πανδημία, το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης καταγράφει μείωση επιβατικής κίνησης. Τον Οκτώβριο πέρασαν από τις εγκαταστάσεις του 737.831 επιβάτες, δηλαδή 18.270 λιγότεροι από τον αντίστοιχο μήνα του 2025. Πτώση 2,4%.

…διά χειρός Hλία Τσίπα

Το πραγματικό καμπανάκι, όμως, χτυπά στις διεθνείς πτήσεις. Εκεί η μείωση φτάνει το 5,7%, ενώ οι πτήσεις εξωτερικού περιορίστηκαν κατά 5,4%.

Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για μια πόλη που θέλει να μεγαλώσει τουριστικά, να προσελκύσει επενδύσεις και να αποκτήσει ακόμη ισχυρότερη παρουσία στον διεθνή χάρτη.

Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα.

Η Fraport αποδίδει την υποχώρηση στις αποφάσεις των αεροπορικών εταιρειών, στους περιορισμούς της εφοδιαστικής αλυσίδας, στην εποχικότητα και στις αλλαγές των πτητικών προγραμμάτων.

Μόνο που υπάρχει και η άλλη πλευρά της ιστορίας.

Η Ryanair είχε προειδοποιήσει από τον Μάιο ότι θα περιορίσει δραστικά την παρουσία της στη Θεσσαλονίκη. Και δεν έμεινε στα λόγια. Προχώρησε στο κλείσιμο της χειμερινής βάσης της, αποσύροντας τα τρία αεροσκάφη που στάθμευαν εκεί και περιορίζοντας δρομολόγια και συχνότητες.

Η αεροπορική εταιρεία έδειξε ως βασική αιτία τις υψηλές χρεώσεις. Η Fraport απέρριψε τις αιτιάσεις, υποστηρίζοντας ότι η απόφαση συνδέεται με την εμπορική στρατηγική και την κερδοφορία της Ryanair.

Ωραία όλα αυτά. Αλλά τον επιβάτη, τον ξενοδόχο, τον εστιάτορα και τον επιχειρηματία της Θεσσαλονίκης τι τους ενδιαφέρει ποιος έχει δίκιο στη διαμάχη;

Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να υπάρχουν πτήσεις, προορισμοί, ανταγωνιστικές τιμές και κόσμος που θα έρχεται στην πόλη.

Γιατί κάθε αεροπορική σύνδεση που χάνεται ή περιορίζεται δεν είναι απλώς μια αλλαγή σε έναν πίνακα αναχωρήσεων. Είναι λιγότερες διαθέσιμες θέσεις, λιγότερες επιλογές για ταξιδιώτες και ενδεχομένως λιγότερα χρήματα στην πραγματική οικονομία.

Βεβαίως, για να είμαστε δίκαιοι, το δεκάμηνο Ιανουαρίου–Οκτωβρίου παραμένει θετικό, με αύξηση επιβατών 4,6%. Ούτε καταρρέει το αεροδρόμιο ούτε αποδεικνύεται από έναν μήνα ότι η Θεσσαλονίκη έχασε την τουριστική της δυναμική.

Υπάρχει, όμως, ένα στοιχείο που δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά.

Την ώρα που τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια της Fraport κατέγραψαν συνολική αύξηση 1,9% τον Οκτώβριο, η Θεσσαλονίκη πήγε αντίθετα.

Και αυτό δεν είναι μια λεπτομέρεια. Είναι ένα προειδοποιητικό μήνυμα.

Το ζητούμενο δεν είναι ποιος θα κερδίσει τον πόλεμο των ανακοινώσεων μεταξύ Fraport και Ryanair. Το ζητούμενο είναι ποιος θα φροντίσει ώστε η Θεσσαλονίκη να μη χάσει έδαφος στον ανταγωνισμό με άλλους ευρωπαϊκούς προορισμούς.

Γιατί οι επενδύσεις, τα καινούργια ξενοδοχεία και οι μεγάλες φιλοδοξίες είναι ωραία πράγματα. Αλλά χωρίς επαρκείς αεροπορικές συνδέσεις, η ανάπτυξη μένει στα χαρτιά.

Και στο τέλος, τον λογαριασμό δεν τον πληρώνουν οι εταιρείες με τις ανακοινώσεις τους. Τον πληρώνει η ίδια η αγορά.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ