Ακούει ο κόσμος ότι επιχειρηματίες της νύχτας στη Θεσσαλονίκη φέρονται να έστησαν 917 εταιρείες-φαντάσματα και να «φέσωσαν» το Δημόσιο με 206,2 εκατομμύρια ευρώ.
Και τι σκέφτεται ο περισσότερος κόσμος;
«Εντάξει, τους έπιασαν, έμπλεξαν άσχημα, αλλά τουλάχιστον έχουν βγάλει εκατομμύρια. Έχουν λεφτά να ζήσουν δέκα ζωές».
Αμ δε!
Γιατί στη νύχτα υπάρχει μια πραγματικότητα που ο κόσμος έξω από την πιάτσα δύσκολα μπορεί να φανταστεί.
Μπορεί να έχεις πέντε, δέκα, δεκαπέντε μαγαζιά και στην τσέπη να μην έχεις μία!
Να βλέπεις τεράστιους τζίρους, γεμάτα τραπέζια, λουλούδια μέχρι το ταβάνι, πανάκριβες ανακαινίσεις και πρώτα ονόματα στις μαρκίζες. Και από πίσω να υπάρχει μια οικονομική τρύπα που δεν κλείνει με τίποτα.
Γιατί τα εκατομμύρια που δεν αποδόθηκαν στο κράτος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κατέληξαν σε προσωπικούς λογαριασμούς, βίλες και πολυτελή αυτοκίνητα.
Μπορεί να έγιναν γυψοσανίδες, φωτιστικά, καναπέδες, λουλούδια και νυχτοκάματα τραγουδιστών!
Λεφτά που έπρεπε να πάνε στον ΦΠΑ, στον ΕΦΚΑ και στις ασφαλιστικές εισφορές, μπορεί να ξαναρίχτηκαν στα μαγαζιά. Για να ανοίξει ακόμη ένα. Για να ανακαινιστεί το προηγούμενο. Για να κλείσει το μεγάλο όνομα. Για να στηθεί το πιο λαμπερό σχήμα της πόλης.
Και το χειρότερο; Ακόμη και όταν το μαγαζί πετυχαίνει, μπορεί ο επιχειρηματίας να συνεχίζει να χρωστάει μέχρι τον λαιμό.
Γιατί στη νύχτα άλλο να κάνεις τζίρο, άλλο να βγάζεις κέρδος και άλλο να έχεις λεφτά στην τράπεζα.
Και κάπου εδώ αρχίζει η παράνοια.
Να μην έχεις πληρώσει τις υποχρεώσεις του πρώτου μαγαζιού και να ανοίγεις δεύτερο. Να χρωστάς από το δεύτερο και να ετοιμάζεις τρίτο. Να κυνηγάς τη μεγαλύτερη μαρκίζα, το ακριβότερο πρόγραμμα, την επόμενη μεγάλη συμφωνία.
Να μεγαλώνει η αυτοκρατορία σου και μαζί της να μεγαλώνει και η τρύπα!
Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν δικαιολογεί τη μη απόδοση φόρων και εισφορών. Ούτε γνωρίζουμε αν αυτή ήταν η διαδρομή των χρημάτων στη συγκεκριμένη υπόθεση. Αυτό θα το δείξει η Δικαιοσύνη.
Αλλά υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια που πρέπει επιτέλους να ακουστεί.
Δεν είναι όλοι όσοι χρωστούν εκατομμύρια στο Δημόσιο και εκατομμυριούχοι στην προσωπική τους ζωή.
Κάποιοι μπορεί να έχτισαν ολόκληρες επιχειρηματικές αυτοκρατορίες με χρήματα που έπρεπε να είχαν αποδοθεί στο κράτος.
Και σήμερα να έχουν μείνει με τα μαγαζιά, τα χρέη, τους δικηγόρους και τις δικογραφίες.
Γιατί στη νύχτα το μεγαλύτερο παραμύθι δεν είναι πάντα ότι κάποιος έχει δέκα μαγαζιά. Είναι ότι επειδή έχει δέκα μαγαζιά, έχει και λεφτά!
