Όσο δυνατός κι αν εμφανίζεσαι, όσα χρήματα κι αν διαθέτεις, όσες διασυνδέσεις κι αν έχεις χτίσει, μπροστά στο σύστημα είσαι αναλώσιμος.
Έχουμε δει επιχειρηματικές αυτοκρατορίες να χτίζονται επί δεκαετίες και να γκρεμίζονται μέσα σε λίγες ημέρες. Ανθρώπους που έμοιαζαν άτρωτοι, που είχαν πρόσβαση παντού, που πίστευαν ότι τίποτα δεν μπορούσε να τους αγγίξει, να χάνουν ξαφνικά τη δύναμή τους.
Γιατί το σύστημα δεν έχει μόνιμους φίλους. Έχει συμφέροντα. Και όσο εξυπηρετείς, μπορεί να είσαι χρήσιμος. Όταν όμως πάψεις να είσαι, κανένα όνομα, κανένα πορτοφόλι και καμία γνωριμία δεν σου εγγυάται προστασία.
Το μεγαλύτερο λάθος είναι να μπερδεύεις τη δύναμη που σου επιτρέπει το σύστημα να έχεις με τη δύναμη του ίδιου του συστήματος.
Οι επιχειρηματίες έρχονται και φεύγουν. Οι αυτοκρατορίες γεννιούνται και πεθαίνουν. Οι πανίσχυροι του χθες μπορεί να είναι οι ξεχασμένοι του αύριο.
Το σύστημα, όμως, παραμένει. Συνεχίζει να λειτουργεί, να αλλάζει πρόσωπα, να αναζητά νέους ισχυρούς.
Και εκεί βρίσκεται όλη η ουσία.
Μπορεί σήμερα να νομίζεις ότι είσαι ο βασιλιάς. Αλλά η σκακιέρα δεν σου ανήκει. Και αύριο μπορεί να είσαι απλώς ένα πιόνι που βγήκε από το παιχνίδι.
