Όποιος τρέφει την αυταπάτη πως οι μεγάλες ανακατατάξεις στην εγχώρια επιχειρηματική σκηνή έλαβαν τέλος, μάλλον οφείλει να στρέψει ξανά το βλέμμα του στο ταμπλό. Αυτό που διαφαίνεται στον ορίζοντα δεν περιορίζεται σε μια μεμονωμένη εταιρεία, έναν κλάδο ή μια τυχαία συμφωνία. Το ντόμινο των εξελίξεων έχει ήδη τεθεί σε κίνηση και οι επόμενες κινήσεις αναμένεται να ανατρέψουν αρκετές ισορροπίες.
Ακόμη και στον ευαίσθητο χώρο της οικονομικής ενημέρωσης καταγράφεται έντονη κινητικότητα. Μια οικονομική ιστοσελίδα αναστέλλει τη λειτουργία της, την ίδια στιγμή που μια άλλη φαίνεται να αλλάζει ιδιοκτησιακό καθεστώς. Αυτά τα γεγονότα δεν αποτελούν απαραίτητα ασύνδετα περιστατικά, αλλά συνιστούν ακόμη ένα δείγμα ότι η αγορά εισέρχεται σε μια φάση έντονης συγκέντρωσης.
Το κεφάλαιο συσσωρεύεται, οι παίκτες λιγοστεύουν και όσοι διαθέτουν την απαραίτητη ρευστότητα σπεύδουν να πάρουν θέση πριν οι κανόνες του παιχνιδιού μεταβληθούν οριστικά.
Ωστόσο, το πραγματικό ενδιαφέρον εστιάζεται αλλού.
Στους διαδρόμους του Χρηματιστηρίου πυκνώνουν τα σενάρια για επικείμενους επιχειρηματικούς «γάμους». Τράπεζες, εταιρείες πληροφορικής και άλλοι κλάδοι βρίσκονται υπό το μικροσκόπιο των αναλυτών. Οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν, ονόματα κυκλοφορούν ευρέως και οι διοικήσεις αντιλαμβάνονται πως η επόμενη ημέρα απαιτεί μεγαλύτερα μεγέθη, θωρακισμένους ισολογισμούς και αυξημένη χρηματοδοτική ισχύ.
Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η ουσία των εξελίξεων.
Οι πληροφορίες που διαρρέουν στην αγορά υποδηλώνουν πως μια μεγάλη εξαγορά ενδέχεται να έχει ήδη μεταπηδήσει από το στάδιο των διερευνητικών επαφών σε εκείνο της οριστικής συμφωνίας. Εφόσον κάτι τέτοιο επιβεβαιωθεί, το ζητούμενο δεν θα είναι πλέον το «αν», αλλά το «πότε» θα υπάρξει η επίσημη ενημέρωση του επενδυτικού κοινού.
Και εδώ εγείρεται ένα εύλογο ερώτημα: Πρέπει κάθε φορά να περιμένουμε να κατακλυστεί η αγορά από φήμες και να συζητά το deal ολόκληρη η χρηματιστηριακή πιάτσα προτού φτάσουμε στις επίσημες ανακοινώσεις;
Από τη στιγμή που υπάρχουν ουσιώδεις εξελίξεις που αφορούν μια εισηγμένη εταιρεία, οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να έχουν τον πρώτο λόγο. Αν οι πληροφορίες ευσταθούν, μια απλή ερώτηση προς την εταιρεία μπορεί να ξεκαθαρίσει άμεσα το τοπίο.
Στο Χρηματιστήριο ισχύει ένας απαράβατος κανόνας: Άλλο η πληροφορία που διακινείται στα παρασκήνια και άλλο η επίσημη ενημέρωση που παρέχεται ταυτόχρονα σε όλους τους επενδυτές.
Αυτή η ποιοτική διαφορά είναι καθοριστική, ειδικά όταν πρόκειται για συμφωνίες ικανές να επηρεάσουν αποτιμήσεις, μετοχές και ολόκληρους κλάδους της οικονομίας.
Το βέβαιο είναι πως το επιχειρηματικό σκηνικό παραμένει σε διαρκή κίνηση. Οι μικρότεροι αναζητούν συνέργειες, οι ισχυροί αναζητούν ευκαιρίες εξαγοράς. Κάποιοι επιδιώκουν την πώληση στην ιδανική τιμή, ενώ άλλοι χτίζουν μέγεθος προκειμένου να προλάβουν τον ανταγωνισμό. Την ίδια ώρα, οι επενδυτές προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν ποιος συνομιλεί με ποιον.
Τράπεζες, πληροφορική, μέσα ενημέρωσης και εισηγμένες επιχειρήσεις φαίνεται να εισέρχονται σε μια περίοδο όπου οι συμφωνίες θα διαδέχονται η μία την άλλη. Γι’ αυτό και η νέα χρηματιστηριακή εβδομάδα αποκτά ξεχωριστή σημασία πριν καν χτυπήσει το καμπανάκι της έναρξης.
Υπάρχουν πληροφορίες που απαιτούν επιβεβαίωση, συμφωνίες που αναμένουν το «πράσινο φως» για ανακοινώσεις και «γάμοι» που συζητούνται χαμηλόφωνα, έτοιμοι να πάψουν να αποτελούν ψιθύρους. Υπάρχει, επίσης, μια μεγάλη εξαγορά που, σύμφωνα με τις φήμες, βρίσκεται στην τελική ευθεία ή έχει ήδη ολοκληρωθεί.
Πλέον, η ευθύνη περνά στις εταιρείες και τις εποπτικές αρχές. Όταν μια πληροφορία αρχίζει να κυκλοφορεί ευρέως, η σιωπή δεν ωφελεί κανέναν – ούτε την εισηγμένη, ούτε την αγορά, και σίγουρα όχι τον μικρομέτοχο, ο οποίος δικαιούται να γνωρίζει την πραγματική κατάσταση για τις επενδύσεις του.
(πηγή radar.gr)
