Ας μην κρυβόμαστε πίσω από τις λέξεις.
Οι σχέσεις κυβέρνησης και Βαγγέλη Μαρινάκη βρίσκονται εδώ και καιρό σε βαθιά σύγκρουση. Και ακριβώς γι’ αυτό, όταν άνοιξε σοβαρά η κουβέντα για το νέο Καραϊσκάκη, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που θεωρούσαν ότι αυτή η κόντρα θα μπορούσε να σταθεί εμπόδιο.
Ακούστηκαν πολλά. Γράφτηκαν ακόμη περισσότερα.
Ότι δεν θα προχωρήσει. Ότι δεν θα δοθεί το απαραίτητο «πράσινο φως». Ότι η σύγκρουση Μαρινάκη – κυβέρνησης θα περάσει και στο γήπεδο.
Τελικά, στο συγκεκριμένο ζήτημα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε ένα βήμα πίσω.
Η σύσκεψη της Τρίτης 6 Οκτωβρίου στο Μέγαρο Μαξίμου, παρουσία του πρωθυπουργού, του Βαγγέλη Μαρινάκη, συνεργατών του και του δημάρχου Πειραιά Γιάννη Μώραλη, έβγαλε την ουσιαστική είδηση: η κυβέρνηση δρομολογεί τις απαραίτητες νομοθετικές πρωτοβουλίες προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για το νέο «Γεώργιος Καραϊσκάκης».
Και, μεταξύ μας, ένα πολιτικό μπλοκάρισμα θα ήταν πολύ δύσκολο να εξηγηθεί.
Ο Ολυμπιακός δεν είναι ούτε Μαρινάκης ούτε Μητσοτάκης. Είναι ένας σύλλογος με τεράστια κοινωνική και λαϊκή βάση. Και ο κόσμος του δύσκολα θα δεχόταν να πληρώσει η ομάδα το τίμημα μιας σύγκρουσης που δεν είναι δική του.
Ειδικά σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση έχει ήδη αρκετά μέτωπα ανοιχτά, από την ακρίβεια και την οικονομία μέχρι σοβαρά εσωτερικά και εθνικά ζητήματα, το να προστεθεί απέναντί της και ένα τεράστιο κομμάτι του κόσμου του Ολυμπιακού μόνο μικρή υπόθεση δεν θα ήταν.
Το πολιτικό σκέλος, όμως, σταματά εδώ.
Γιατί υπάρχει και ο λογαριασμός.
Περίπου 250 εκατομμύρια ευρώ.
Και ίσως αυτό να είναι το σημείο της υπόθεσης που αξίζει ακόμη μεγαλύτερη προσοχή.
Το project προβλέπεται να χρηματοδοτηθεί από ιδιωτικά κεφάλαια. Δεν υπάρχει κρατική χρηματοδότηση για την κατασκευή, ούτε ο λογαριασμός μεταφέρεται στον Έλληνα φορολογούμενο.
Και καλό είναι αυτό να λέγεται καθαρά, ιδιαίτερα σήμερα.
Σε μια εποχή που η ακρίβεια έχει στριμώξει άσχημα την ελληνική οικογένεια και ο πολίτης μετρά πολύ περισσότερο κάθε ευρώ που φεύγει από την τσέπη του, έχει σημασία μια επένδυση αυτού του μεγέθους να μη μετατρέπεται σε έναν ακόμη λογαριασμό που θα κληθεί να πληρώσει ο ίδιος.
Γιατί στην Ελλάδα έχουμε δει μεγάλα αθλητικά έργα να συνδέονται, με διαφορετικούς τρόπους και μοντέλα, με δημόσιους πόρους, Περιφέρειες, υπουργεία και κρατικά χρηματοδοτικά εργαλεία.
Εδώ, σύμφωνα με τον σχεδιασμό που έχει παρουσιαστεί, τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Τα περίπου 250 εκατομμύρια ευρώ για την κατασκευή αναλαμβάνει η πλευρά Μαρινάκη.
Και κάπου εδώ πρέπει να γίνει ένας διαχωρισμός που συχνά στην Ελλάδα χάνεται μέσα στη συζήτηση.
Άλλο να ανοίγει το κράτος τον θεσμικό δρόμο για να πραγματοποιηθεί μια μεγάλη ιδιωτική επένδυση και άλλο να ανοίγει το κρατικό ταμείο για να την πληρώσει.
Το πρώτο είναι δουλειά της Πολιτείας, εφόσον φυσικά πληρούνται όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις.
Το δεύτερο είναι χρήματα του φορολογούμενου.
Και όταν ο ίδιος φορολογούμενος πληρώνει ήδη ακριβότερα το σούπερ μάρκετ, τη στέγη, την ενέργεια και συνολικά την καθημερινότητά του, αυτή η διαφορά μόνο μικρή δεν είναι.
Στην προκειμένη περίπτωση, λοιπόν, ο Βαγγέλης Μαρινάκης εμφανίζεται αποφασισμένος να προχωρήσει σε μια επένδυση περίπου 250 εκατομμυρίων ευρώ βάζοντας ιδιωτικά κεφάλαια και αναλαμβάνοντας ο ίδιος το επιχειρηματικό κόστος.
Χωρίς κρατικό χρήμα για την κατασκευή.
Χωρίς να σταλεί ο λογαριασμός στον Έλληνα φορολογούμενο.
Και αυτό, ανεξάρτητα από τις πολιτικές συγκρούσεις, τις προσωπικές σχέσεις και όλα όσα έχουν προηγηθεί ανάμεσα στις δύο πλευρές, είναι ένα στοιχείο που πρέπει να καταγράφεται.
Γιατί οι μεγάλες ιδιωτικές επενδύσεις έχουν πραγματική αξία για μια οικονομία όταν φέρνουν κεφάλαια, δημιουργούν δραστηριότητα και δεν απαιτούν από έναν ήδη πιεσμένο πολίτη να βάλει ξανά το χέρι στην τσέπη.
Και τελικά εκεί κρίνονται και οι μεγάλες υποσχέσεις.
Όχι την ημέρα που ανακοινώνονται.
Αλλά την ημέρα που έρχεται ο λογαριασμός και πρέπει κάποιος να τον πληρώσει.
Στην περίπτωση του νέου Καραϊσκάκη, ο σχεδιασμός λέει ότι αυτός ο λογαριασμός των περίπου 250 εκατομμυρίων ευρώ δεν θα πάει στον φορολογούμενο.
Θα πάει σε εκείνον που αποφάσισε να κάνει την επένδυση.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
