Η τραγωδία της οδού Λυσικράτους, με τους έξι νεκρούς, δεν μπορεί να κλείσει μαζί με την επιχείρηση των σωστικών συνεργείων.
Για την Πλάκα, τώρα ανοίγει μια πολύ μεγαλύτερη συζήτηση. Και αφορά τα κτίριά της.
Παλιά κτίρια. Εγκαταλελειμμένα ακίνητα. Οικοδομές άλλων εποχών. Περιπτώσεις που έχουν αφεθεί για χρόνια στη φθορά του χρόνου και άλλες που μπορεί εξωτερικά να δείχνουν όμορφες, αλλά κανείς δεν γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από τις προσόψεις τους.
Και όλα αυτά όχι σε μια οποιαδήποτε γειτονιά.
Στην Πλάκα. Στην ιστορική καρδιά της Αθήνας και σε ένα από τα πρώτα σημεία που επιλέγει ο επισκέπτης της πρωτεύουσας.
Καθημερινά, χιλιάδες τουρίστες περπατούν στα στενά της, κάθονται στα καταστήματά της, φωτογραφίζουν τα νεοκλασικά της και διαμένουν σε ξενοδοχεία και καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης.
Γι’ αυτό και μετά την καταστροφή στη Λυσικράτους έχει σημάνει συναγερμός για την κατάσταση του κτιριακού αποθέματος της περιοχής.
Ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ, Ευθύμιος Λέκκας, ανέφερε ότι περίπου το 70%-80% των κτιρίων της Πλάκας είναι παλαιές κατασκευές, διευκρινίζοντας παράλληλα ότι η ηλικία ενός κτιρίου δεν το καθιστά από μόνη της επικίνδυνο. Καθοριστικό ρόλο έχουν η πραγματική κατάστασή του, οι επεμβάσεις που έχουν πραγματοποιηθεί και η συντήρησή του.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο θέμα: η συντήρηση.
Μια λέξη που στην Ελλάδα πολλές φορές θυμόμαστε αφού εμφανιστεί το πρόβλημα.
Φτιάχνουμε, ανακαινίζουμε, επισκευάζουμε και ύστερα θεωρούμε ότι τελειώσαμε. Όμως ένα κτίριο δεν κατασκευάζεται ή ανακαινίζεται μία φορά για να αντέχει για πάντα χωρίς έλεγχο.
Οι τοίχοι γερνούν. Οι εγκαταστάσεις φθείρονται. Τα ηλεκτρολογικά και οι σωληνώσεις χρειάζονται παρακολούθηση. Οι μεταγενέστερες παρεμβάσεις πρέπει να ελέγχονται. Και όταν μιλάμε για κτίρια δεκαετιών ή ακόμη παλαιότερα, η πρόληψη δεν μπορεί να είναι επιλογή. Πρέπει να είναι κανόνας.
Δεν σημαίνει ότι κάθε παλιό κτίριο της Πλάκας είναι επικίνδυνο. Ούτε μπορεί η τραγωδία της Λυσικράτους να χρησιμοποιηθεί για να βγουν αυθαίρετα συμπεράσματα πριν ολοκληρωθεί η έρευνα για τα ακριβή αίτια.
Υπάρχει όμως κάτι που πλέον δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.
Τα πραγματικά επικίνδυνα και εγκαταλελειμμένα κτίρια πρέπει να εντοπιστούν πριν συμβεί το επόμενο κακό και όχι μετά.
Οι έλεγχοι στα ακίνητα που επηρεάστηκαν από την έκρηξη αποτελούν το πρώτο βήμα. Το ζήτημα είναι αν αυτή η κινητοποίηση θα περιοριστεί στο συγκεκριμένο τετράγωνο ή αν η τραγωδία θα αποτελέσει αφορμή για μια σοβαρότερη αποτύπωση της κατάστασης στην ιστορική γειτονιά.
Γιατί εδώ υπάρχει και κάτι ακόμη.
Η Πλάκα είναι βιτρίνα της Αθήνας προς ολόκληρο τον κόσμο.
Δεν γίνεται να επενδύουμε στην τουριστική εικόνα της πρωτεύουσας, να υποδεχόμαστε εκατομμύρια επισκέπτες και την ίδια στιγμή να αφήνουμε κτίρια να γερνούν χωρίς την απαιτούμενη φροντίδα.
Η παλιά Αθήνα πρέπει να παραμείνει παλιά. Αυτή είναι η ομορφιά της, η ιστορία της και ο λόγος που εκατομμύρια άνθρωποι θέλουν να τη γνωρίσουν.
Παλιό, όμως, δεν σημαίνει ασυντήρητο. Και ιστορικό δεν σημαίνει εγκαταλελειμμένο.
Μετά τους έξι νεκρούς της Λυσικράτους, η Πλάκα δεν χρειάζεται άλλες διαπιστώσεις.
Χρειάζεται ελέγχους, πρόληψη και συντήρηση.
Πριν χρειαστεί να ξαναμετρήσουμε ανθρώπινες ζωές.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
