Όταν η βενζίνη έχει φτάσει στα 2,30 ευρώ, όταν για ένα μικρό σπίτι ζητούν 600 ευρώ ενοίκιο και όταν μια επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ αρκεί για να φύγει ένα κατοστάρικο, ας μην ψάχνουμε πολύ μακριά για να εξηγήσουμε τι συμβαίνει στη διασκέδαση.
Η νύχτα είναι ο καθρέφτης της μέρας.
Αν δεν φτιάξει η μέρα, δύσκολα θα φτιάξει και η νύχτα. Τόσο απλά. Δεν χρειάζεται περισσότερη ανάλυση.
Γι’ αυτό και σήμερα η επιτυχία ενός νυχτερινού μαγαζιού έχει διαφορετικό βάρος.
Ο πελάτης δεν βγαίνει από συνήθεια. Επιλέγει, συγκρίνει και κυρίως αποφασίζει πολύ πιο προσεκτικά πού θα αφήσει τα χρήματά του.
Απέναντί του βρίσκεται ο επιχειρηματίας. Με ένα μαγαζί που πρέπει να λειτουργήσει, δεκάδες ανθρώπους να εργαστούν, καλλιτέχνες, προμηθευτές και λογαριασμούς που τρέχουν πριν καν ανάψει το πρώτο φως.
Γι’ αυτό λέμε ότι ο σημερινός επιχειρηματίας της νύχτας είναι για βραβείο. Για Όσκαρ. Και δεν υπερβάλλουμε καθόλου.
Και κάπου εδώ έρχεται το ΑΓΙΟΝΕΡΙ.
Η επιστροφή του στο Περιστέρι αποκτά μεγαλύτερη σημασία ακριβώς λόγω της εποχής στην οποία συμβαίνει.
Γεμάτα τραπέζια, όρθιοι, τραγούδι μέχρι αργά και ένας χώρος που από την πρώτη στιγμή έβγαλε ξανά ζωή.
Το ΑΓΙΟΝΕΡΙ δεν γύρισε για να δηλώσει απλώς «παρών». Γύρισε πεινασμένο.
Και αυτό φαίνεται.
Σε μια αγορά όπου τίποτα δεν χαρίζεται και τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο, τέτοιες εικόνες μετράνε διαφορετικά.
Γιατί μπορεί πράγματι η παλιά νύχτα να τελείωσε.
Δεν τελείωσαν όμως εκείνοι που εξακολουθούν να βρίσκουν τον τρόπο να σηκώνουν τον κόσμο από το σπίτι.
Και το ΑΓΙΟΝΕΡΙ, με το καλημέρα της επιστροφής του, έδειξε ότι έχει ακόμη πολλά να πει.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
