Μια παρέμβαση που βάζει στο επίκεντρο τις μεγάλες, αλλά διαχρονικά αναξιοποίητες δυνατότητες της Πάτρας, κάνει ο Σωτήρης Γεωργίου με άρθρο του στο Pelop.gr.
Ο γνωστός δημοσιογράφος, που μοιράζει πλέον τον χρόνο του ανάμεσα στην Αθήνα και την αγαπημένη του Πάτρα, καταθέτει έναν προβληματισμό με ξεκάθαρη κατεύθυνση: η πόλη πρέπει να σταματήσει να λειτουργεί σαν να μην πιστεύει στις δυνατότητές της.
Για τον ίδιο, η Πάτρα έχει όλα τα στοιχεία που χρειάζονται ώστε να αποτελέσει έναν ισχυρό προορισμό για όλη τη διάρκεια του χρόνου. Θάλασσα, κλίμα, ιστορία, Καρναβάλι, διασκέδαση, εστίαση, Ρίο, αλλά και άμεση πρόσβαση σε σημαντικούς προορισμούς της Δυτικής Ελλάδας.
«Η Πάτρα πρέπει και μπορεί να γίνει η Φλόριδα της Ευρώπης», γράφει χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι τα επόμενα χρόνια θα μεγαλώσει η τάση ανθρώπων που θα πληρώνονται από μία χώρα, αλλά θα επιλέγουν να κατοικούν σε μία άλλη, με καλύτερη ποιότητα ζωής και χαμηλότερο κόστος.
Στο πλαίσιο αυτό, θεωρεί ότι η πόλη μπορεί να προσελκύσει Ευρωπαίους συνταξιούχους και κατοίκους του εξωτερικού που θα αναζητούν ήλιο, θάλασσα, ασφάλεια, καλό φαγητό και μια πιο ανθρώπινη καθημερινότητα.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στο γεγονός ότι ξενοδοχειακές μονάδες ανακαινίζονται, ενώ επενδυτικοί όμιλοι δείχνουν να στρέφουν ξανά το βλέμμα τους στην Πάτρα. Κατά τον Σωτήρη Γεωργίου, αυτό δεν είναι τυχαίο. Η πόλη μπορεί να είναι υποτιμημένη σήμερα, όμως κουβαλά ιστορία, αναγνωρισιμότητα και μια θέση με πολύ μεγάλες προοπτικές.
Σημαντικό ρόλο, όπως επισημαίνει, μπορεί να παίξει και η δημιουργία μιας ισχυρής μαρίνας, η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κέντρο για ολόκληρη τη Δυτική Ελλάδα. Μια τέτοια υποδομή θα έφερνε μεγαλύτερη τουριστική κίνηση, θα δημιουργούσε ανάγκες για περισσότερα και καλύτερα ξενοδοχεία, ενώ θα άνοιγε τον δρόμο για συνέδρια, μεγάλες διοργανώσεις και εκδηλώσεις.
Παράλληλα, η Πάτρα διαθέτει —κατά τον ίδιο— μια σειρά από «όπλα» που δεν έχουν αξιοποιηθεί όσο πρέπει: το Καρναβάλι, τον συναυλιακό τουρισμό, τον θρησκευτικό τουρισμό, τον αθλητικό τουρισμό, αλλά και τη δυνατότητα να γίνει βάση για κοντινές αποδράσεις.
Και το επιχείρημα είναι απλό. Την ώρα που μια οικογένεια χρειάζεται πλέον 1.000 ή και 1.200 ευρώ μόνο για να ταξιδέψει με το αυτοκίνητό της σε ένα νησί, πριν καν υπολογίσει διαμονή και έξοδα, η Πάτρα μπορεί να δώσει μια άλλη επιλογή.
Να μένεις σε μια πόλη με καλύτερες τιμές, να τρως καλά, να έχεις επιλογές για έξοδο και σε σύντομο χρόνο —με τη βοήθεια των νέων δρόμων— να βρίσκεσαι σε παραλίες όπως η Καλογριά και η Κουρούτα.
Το άρθρο του Σωτήρη Γεωργίου ανοίγει, τελικά, μια ουσιαστική συζήτηση για το μέλλον της Πάτρας. Για το αν η πόλη θα συνεχίσει να υποτιμά τα πλεονεκτήματά της ή αν θα επιλέξει να διεκδικήσει τη θέση που της αναλογεί στον τουριστικό, επενδυτικό και κοινωνικό χάρτη της χώρας.
