Πολλά λέγονται και πολλά γράφονται αυτές τις δύσκολες ώρες. Πολλοί βγαίνουν μπροστά και μιλούν για τον Γιώργο Μαζωνάκη, για τις μεγάλες επιτυχίες, τις πίστες που γέμισε, τις νύχτες που σφράγισε με τη φωνή και την παρουσία του.
Για να ΞΕΡΕΤΕ, όμως, η αρχή αυτής της μεγάλης διαδρομής περνά και από την Πάτρα.
Πριν γίνει ο καλλιτέχνης που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή, πριν τα μεγάλα μαγαζιά της Αθήνας, οι χρυσοί δίσκοι και η αποθέωση του κόσμου, υπήρχε ένα νεαρό παιδί μόλις 20 ετών, με όνειρο, ένστικτο και μια φωνή που ξεχώριζε.
Τα πρώτα του βήματα τα έκανε στη νύχτα της αχαϊκής πρωτεύουσας και, συγκεκριμένα, στην ιστορική «Περιζιανά». Ένα μαγαζί που εκείνη την περίοδο δεν ήταν απλώς μία ακόμη πίστα της Πάτρας. Πρωταγωνιστούσε στη νυχτερινή ζωή της πόλης, συγκέντρωνε κόσμο, δημιουργούσε τάσεις και αποτελούσε σημείο αναφοράς για όσους ήθελαν να διακρίνουν ποιοι έχουν πραγματικά κάτι να πουν πάνω στο πάλκο.
Εκεί ο Μαζωνάκης βρήκε ένα από τα πρώτα του μεγάλα σχολεία. Έμαθε την πίστα, το κοινό, τη δύναμη της άμεσης επαφής με τον κόσμο. Έμαθε πως η νύχτα δεν χαρίζεται σε κανέναν και πως, για να ξεχωρίσεις, χρειάζεσαι κάτι περισσότερο από μια καλή φωνή: χρειάζεσαι χαρακτήρα, παρουσία και αλήθεια.
Στην «Περιζιανά» τον άκουσε ο Νίκος Μουρατίδης. Μια συνάντηση που αποδείχθηκε καθοριστική για τη συνέχεια. Από εκεί ακολούθησε η γνωριμία με την PolyGram και άνοιξε ουσιαστικά ο δρόμος για την πρώτη του δισκογραφική δουλειά.
Η Πάτρα, λοιπόν, δεν ήταν ένα απλό πέρασμα. Ήταν από τα σημεία όπου άρχισε να χτίζεται ο καλλιτέχνης που αργότερα θα γινόταν ο «Μαζώ» για όλη την Ελλάδα.
Και μέσα σε αυτή τη διαδρομή υπάρχει ένας άνθρωπος από την Πάτρα που συνδέθηκε ιδιαίτερα μαζί του: ο Γιάννης Ροδοπούλος.
Ο Μαζωνάκης δεν το έκρυψε ποτέ. Ακόμη και όταν είχε εξελιχθεί σε ένα από τα πιο μεγάλα και εμπορικά ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής, μιλούσε δημόσια για τον Γιάννη Ροδοπούλο και αναγνώριζε τη σχέση που είχαν. Μια σχέση που ξεκίνησε όταν τα πράγματα ήταν ακόμη στην αρχή και είχε τη δική της ξεχωριστή σημασία.
Γιατί οι μεγάλες διαδρομές δεν γράφονται μόνο με φώτα, επιτυχίες και γεμάτες πίστες. Γράφονται και με εκείνους που ήταν εκεί από νωρίς. Με ανθρώπους που βλέπουν κάτι σε έναν νέο καλλιτέχνη, πριν το δει όλη η χώρα.
Και πριν από όλα όσα ακολούθησαν, πριν τις τεράστιες επιτυχίες και την αποθέωση, υπήρξε η Πάτρα. Υπήρξε η «Περιζιανά». Υπήρξε ο Γιάννης Ροδοπούλος.
Κομμάτια μιας ιστορίας που αξίζει να θυμόμαστε.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
