Η Χαλκιδική ξέρει από τουρισμό. Ξέρει από πεντάστερα, από θάλασσα, από μεγάλα ξενοδοχεία και από επενδύσεις που έχουν βάλει εδώ και χρόνια την περιοχή στον διεθνή χάρτη.
Αυτό που ετοιμάζει, όμως, η ONYX στην Κασσάνδρα επιχειρεί να πάει τη συζήτηση αρκετά πιο μακριά.
Μιλάμε για ένα project που πλησιάζει τα 387 εκατ. ευρώ και το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στο μέγεθος του ποσού. Βρίσκεται κυρίως στη φιλοσοφία: να δημιουργηθεί ένας προορισμός που δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από τον ήλιο, τη θάλασσα και τους τρεις δυνατούς μήνες του ελληνικού καλοκαιριού.
Η ONYX σχεδιάζει το πρώτο της Regenerative Retreat Resort, σε ενιαία έκταση άνω των 600 στρεμμάτων στην ενδοχώρα της Κασσάνδρας. Παράλληλα έχει αποκτήσει περισσότερα από 70 παραθαλάσσια στρέμματα κοντά στους βιοτόπους της Σάνης, όπου προβλέπεται ένα οικολογικό beach club για τους επισκέπτες.
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον κομμάτι.
Δεν σχεδιάζεται απλώς ένα ξενοδοχείο με δωμάτια, πισίνες και εστιατόρια. Το πλάνο βάζει κάτω από την ίδια «ομπρέλα» πολυτελή φιλοξενία, κατοικίες, wellness, μακροζωία, πολιτισμό, γαστρονομία και πρωτογενή παραγωγή.
Στο resort προβλέπονται, μεταξύ άλλων, ιδιωτικό μουσείο, κέντρο τέχνης, βιβλιοθήκη και υπαίθριο θέατρο. Ακόμη μεγαλύτερο βάρος δίνεται στο wellness, με κέντρο ευεξίας, επανεκκίνησης και ενεργούς μακροβιότητας που σχεδιάζεται να λειτουργεί σε δωδεκάμηνη βάση, αξιοποιώντας ακόμη και το γεωθερμικό πεδίο της περιοχής.
Και δεν σταματά εκεί.
Στον σχεδιασμό μπαίνουν πρότυπο οινοποιείο και ελαιοτριβείο, μελισσοκομική μονάδα, κέντρο γερακοθηρίας αλλά και Μεσογειακή Τράπεζα Σπόρων, ώστε η τοπική γη και η παραγωγή να μην αποτελούν απλώς το ντεκόρ γύρω από το ξενοδοχείο, αλλά μέρος της ίδιας της εμπειρίας.
Τα 387 εκατ. και το μεγάλο κατασκευαστικό στοίχημα
Το βασικό επενδυτικό σκέλος υπολογίζεται σε περίπου 286,97 εκατ. ευρώ και περιλαμβάνει τα ξενοδοχεία, τις κοινόχρηστες εγκαταστάσεις, τις υποδομές, τα ενεργειακά έργα και τις διαμορφώσεις του τοπίου.
Η χρηματοδότησή του έχει ήδη περάσει σε συγκεκριμένο επίπεδο, με πρόγραμμα κοινού ομολογιακού δανείου έως 229,57 εκατ. ευρώ μέσω της CrediaBank, στο οποίο συμμετέχουν κεφάλαια του Ταμείου Ανάκαμψης και τραπεζική συγχρηματοδότηση. Η ίδια συμμετοχή της ONYX φτάνει περίπου τα 57,4 εκατ. ευρώ.
Ξεχωριστά βρίσκεται το οικιστικό σκέλος των περίπου 100 εκατ. ευρώ, με 120 μεγάλες branded βίλες που θα συνδέονται με το πεντάστερο συγκρότημα και ακόμη 108 μικρότερες branded κατοικίες.
Στο κατασκευαστικό κομμάτι έχει ήδη μπει στο κάδρο η AKTOR, με την οποία έχει υπογραφεί μνημόνιο συνεργασίας, ενώ η αδειοδοτική διαδικασία προχωρά μέσω ΕΣΧΑΣΕ με σύμβουλο τη Deloitte.
Εφόσον όλα κινηθούν βάσει σχεδιασμού, οι μεγάλες κατασκευαστικές εργασίες τοποθετούνται χρονικά από το φθινόπωρο του 2027, με ένα project τέτοιας κλίμακας να απαιτεί περίπου πέντε χρόνια για να αναπτυχθεί πλήρως.
Οι πρώτες οικονομικές ροές υπολογίζονται από το 2029, κυρίως μέσω των κατοικιών, ενώ η πρώτη ξενοδοχειακή φάση τοποθετείται από το 2030.
Το μεγαλύτερο στοίχημα δεν είναι το καλοκαίρι
Εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μας, και το σημαντικότερο στοιχείο της υπόθεσης.
Η Χαλκιδική δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι μπορεί να γεμίσει τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Το έχει αποδείξει εδώ και δεκαετίες.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να μπορεί να δημιουργεί σοβαρή τουριστική οικονομία τον Μάρτιο, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο.
Ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση κοιτάζει η συγκεκριμένη επένδυση. Wellness, longevity, πολιτισμός, γαστρονομία, φύση και παραγωγή είναι προϊόντα που δεν χρειάζονται απαραίτητα 35 βαθμούς και γεμάτες παραλίες για να λειτουργήσουν.
Γι’ αυτό και οι περίπου 600 νέες θέσεις εργασίας που προβλέπονται έχουν ιδιαίτερη σημασία, ειδικά εφόσον σημαντικό μέρος τους αποκτήσει μόνιμο και όχι καθαρά εποχικό χαρακτήρα.
Ταυτόχρονα, η ONYX θέλει να ανοίξει το project προς την τοπική οικονομία, με αναγεννητική και συμβολαιακή γεωργία, μακροχρόνιες μισθώσεις και συνεργασίες ακόμη και με αλιείς της περιοχής.
Αν όλα αυτά περάσουν από τα σχέδια στην πραγματική ζωή, τότε δεν θα μιλάμε απλώς για άλλο ένα μεγάλο πεντάστερο της Χαλκιδικής.
Θα μιλάμε για μια προσπάθεια να στηθεί ένα μικρό, αυτόνομο οικοσύστημα γύρω από τον σύγχρονο ταξιδιώτη: να μένει, να ξεκουράζεται, να φροντίζει την υγεία και την ευεξία του, να γνωρίζει τον τόπο, να καταναλώνει προϊόντα που παράγονται γύρω του και –το σημαντικότερο– να έχει λόγο να έρθει στη Χαλκιδική ακόμη και όταν το ημερολόγιο δεν γράφει καλοκαίρι.
Και εάν αυτό το μοντέλο πετύχει, τα 387 εκατ. ευρώ μπορεί τελικά να είναι μόνο ο αριθμός. Η πραγματική επένδυση θα είναι η προσπάθεια να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε έναν μεγάλο ελληνικό τουριστικό προορισμό.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
