Η ανακοίνωση των βάσεων μπορεί να έφερε χαμόγελα σε χιλιάδες οικογένειες, όμως αμέσως μετά ξεκίνησε ένας δεύτερος και πολύ πιο δύσκολος «αγώνας»: αυτός της φοιτητικής στέγης.
Και εδώ τα πράγματα έχουν αλλάξει δραματικά.
Το να σπουδάσει σήμερα ένα παιδί μακριά από το σπίτι του εξελίσσεται σε μια ιδιαίτερα ακριβή υπόθεση, καθώς τα ενοίκια στις μεγάλες φοιτητουπόλεις έχουν πάρει για τα καλά την ανηφόρα.
Η εικόνα στην Αθήνα είναι χαρακτηριστική. Για κατοικίες έως 50 τετραγωνικά μέτρα και πάνω από τον πρώτο όροφο, περίπου 7 στα 10 διαθέσιμα ακίνητα έχουν ζητούμενο μίσθωμα άνω των 500 ευρώ. Τα 4 στα 10 ξεπερνούν τα 600 ευρώ και τα 2 στα 10 βρίσκονται πάνω ακόμη και από τα 700 ευρώ.
Και κάπου εδώ αρχίζει η πραγματική πίεση για τη μέση ελληνική οικογένεια.
Γιατί στο ενοίκιο πρέπει να προστεθούν ρεύμα, κοινόχρηστα, νερό, θέρμανση, διατροφή, μετακινήσεις και όλα τα καθημερινά έξοδα ενός φοιτητή. Έτσι, η επιτυχία σε μια σχολή μακριά από τον τόπο κατοικίας μπορεί να σημαίνει στην πράξη έναν δεύτερο οικογενειακό προϋπολογισμό.
Ακόμη πιο δύσκολη γίνεται η κατάσταση σε τουριστικές περιοχές, όπου η περιορισμένη διαθεσιμότητα κατοικιών και η ισχυρή παρουσία των βραχυχρόνιων μισθώσεων πιέζουν ακόμη περισσότερο τη φοιτητική στέγη.
Χαρακτηριστικό είναι το Ρέθυμνο, όπου ένα δυάρι μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 800 ευρώ τον μήνα.
Και δεν μιλάμε πλέον για πολυτέλεια.
Μιλάμε για το σπίτι που χρειάζεται ένας νέος άνθρωπος για να μπορέσει να σπουδάσει.
Η φοιτητική στέγη ήταν κάποτε το πρώτο βήμα προς την ανεξαρτησία. Σήμερα, για πολλές οικογένειες, έχει μετατραπεί σε έναν από τους μεγαλύτερους λογαριασμούς που καλούνται να πληρώνουν κάθε μήνα.
Και όσο οι τιμές συνεχίζουν να ανεβαίνουν, το ερώτημα γίνεται όλο και πιο πιεστικό:
Πόσο εύκολο είναι τελικά για μια μέση ελληνική οικογένεια να σπουδάσει το παιδί της σε άλλη πόλη;
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
