Επτά χρόνια πέρασαν. Κι όμως, το όνομα του Γιώργου Ποζίδη εξακολουθεί να προκαλεί τον ίδιο σεβασμό και την ίδια συγκίνηση. Όχι μόνο γιατί υπήρξε ένας σπουδαίος Ολυμπιονίκης, αλλά γιατί ήταν ένας άνθρωπος που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του σε όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.
Γεννημένος το 1956 στη Μαυροπηγή Κοζάνης, ο Γιώργος Ποζίδης έγραψε τη δική του ιστορία στην ελληνική πάλη. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας το 1980 και του Λος Άντζελες το 1984, φτάνοντας μέχρι την πρώτη εξάδα, σε μια εποχή που οι διακρίσεις κατακτιούνταν με σκληρή δουλειά, θυσίες και αμέτρητες ώρες προπόνησης.
Όμως, για όσους τον γνώρισαν πραγματικά, οι αθλητικές επιτυχίες ήταν μόνο ένα κομμάτι της προσωπικότητάς του.
Ο «Πόντιος γίγαντας» δεν ξεχώριζε μόνο για τη σωματική του δύναμη. Ξεχώριζε για τον χαρακτήρα του. Ήταν μάγκας, κιμπάρης, μπεσαλής, δίκαιος και προστάτης. Ένα αρσενικό παλιάς κοπής, από εκείνα που σπανίζουν στις μέρες μας. Άνθρωπος με λόγο, με αρχές και με μια ωριμότητα σκέψης που δύσκολα συναντούσες.
Ήταν 1 Αυγούστου 2019, λίγο μετά τις 19:00, όταν βρισκόταν σε ταβέρνα στην Επανομή Θεσσαλονίκης μαζί με φίλους. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι εκείνες οι στιγμές θα ήταν οι τελευταίες του. Μια ανακοπή καρδιάς έμελλε να βάλει πρόωρο τέλος στη ζωή του, βυθίζοντας στη θλίψη την οικογένειά του, τους φίλους του και ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη.
Θυμάμαι ακόμη εκείνο το απόγευμα. Το Tsipas Blog ήταν από τα πρώτα μέσα που μετέδωσαν τη δυσάρεστη είδηση. Μέσα σε λίγα λεπτά τα τηλέφωνα άρχισαν να χτυπούν ασταμάτητα. Τα μηνύματα διαδέχονταν το ένα το άλλο. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ο Γιώργος Ποζίδης είχε φύγει τόσο ξαφνικά.
Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο παράσημο που μπορεί να κουβαλά ένας άνθρωπος. Επτά χρόνια μετά, δεν τον θυμούνται επειδή το γράφει το ημερολόγιο. Τον θυμούνται γιατί τον αγάπησαν. Γιατί τους στάθηκε. Γιατί τους προστάτευσε. Γιατί ήταν αυθεντικός.
Αρκεί μια ματιά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να το καταλάβει κανείς. Φωτογραφίες, προσωπικές ιστορίες και συγκινητικά μηνύματα κατακλύζουν κάθε χρόνο το διαδίκτυο τέτοια ημέρα. Όχι από υποχρέωση, αλλά από ανάγκη.
Ο Γιώργος Ποζίδης δεν υπήρξε απλώς ένας μεγάλος αθλητής.
Υπήρξε ένας μεγάλος άνθρωπος.
Και τέτοιοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Ζουν όσο τους θυμούνται εκείνοι που είχαν την τύχη να τους γνωρίσουν. Και ο «Πόντιος γίγαντας» θα συνεχίσει να ζει για πολλά ακόμη χρόνια στις καρδιές όλων όσοι τον αγάπησαν
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
