Σύμφωνα με δημοσιεύματα των τελευταίων ωρών, η Theros International Gaming Inc., η εταιρεία που διαχειριζόταν το Καζίνο Ρίου, κηρύχθηκε σε πτώχευση, με τους εργαζομένους να περνούν πλέον και επισήμως στην ανεργία.
Η είδηση ισχύει. Χρειάζεται, όμως, μία απαραίτητη διευκρίνιση.
Το Καζίνο Ρίου δεν έκλεισε τώρα. Παραμένει κλειστό εδώ και περίπου τρία χρόνια. Αυτό που συνέβη σήμερα είναι ουσιαστικά η τυπική και δικαστική ολοκλήρωση μιας υπόθεσης που στην πράξη είχε τελειώσει προ πολλού.
Η πραγματική είδηση, λοιπόν, δεν είναι ότι το καζίνο κατέβασε τώρα ρολά. Τα ρολά είχαν ήδη κατέβει. Η πτώχευση έρχεται απλώς να βάλει την επίσημη σφραγίδα στο τέλος της εταιρείας που το διαχειριζόταν.
Και κάπου εδώ πρέπει να ειπωθεί και μία ακόμη αλήθεια.
Το Καζίνο Ρίου, βάσει των πραγματικών λειτουργικών αναγκών του, θα μπορούσε να λειτουργεί με περίπου 130 εργαζομένους. Ωστόσο, επί 14 χρόνια, η διοίκηση του Κωστή Πηλαδάκη έφτασε να πληρώνει περίπου 320 εργαζομένους.
Πρόκειται για ένα τεράστιο μισθολογικό βάρος για μία επιχείρηση που, την ίδια στιγμή, είχε να αντιμετωπίσει την πτώση του τζίρου, τις αλλαγές στην αγορά του τζόγου, τη στροφή στο διαδικτυακό στοίχημα και συνολικά ένα επιχειρηματικό μοντέλο που είχε πάψει να είναι βιώσιμο.
Αυτό δεν αναιρεί τις ευθύνες της ιδιοκτησίας. Ούτε μειώνει τη δύσκολη θέση των εργαζομένων. Δείχνει, όμως, ότι η υπόθεση του Καζίνο Ρίου δεν μπορεί να παρουσιάζεται μονοδιάστατα.
Δεν έπεσε από τη μία ημέρα στην άλλη.
Ήταν ένα πρόβλημα που διογκωνόταν για χρόνια, μέχρι που έφτασε στο σημείο χωρίς επιστροφή.
Το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι τι έγινε με τη Theros. Αυτό έκλεισε.
Το ερώτημα είναι εάν υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση ώστε να προκηρυχθεί νέα άδεια, να βρεθεί σοβαρός επενδυτής και να αποκτήσει ξανά ζωή μία δραστηριότητα που κάποτε αποτελούσε σημείο αναφοράς για ολόκληρη τη Δυτική Ελλάδα.
Γιατί το Καζίνο Ρίου δεν χρειάζεται άλλα λόγια και άλλες καθυστερήσεις.
Χρειάζεται ένα νέο, βιώσιμο ξεκίνημα.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
