Είναι κάποια μέρη στον πλανήτη που δεν θα γνωρίσουν ποτέ πραγματική ειρήνη.
Όχι γιατί δεν την αξίζουν οι λαοί τους. Αλλά γιατί η ιστορία, το μίσος, η θρησκεία, τα συμφέροντα και το αίμα έχουν μπλεχτεί τόσο βαθιά, που καμία συμφωνία δεν μπορεί εύκολα να τα ξεμπλέξει.
Η Μέση Ανατολή είναι ένα από αυτά τα μέρη.
Το Ιράν εκτόξευσε πυραύλους κατά του Ισραήλ. Το Ισραήλ ετοιμάζεται να απαντήσει. Η Χεζμπολάχ μπαίνει ξανά στο κάδρο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να κρατήσουν το πράγμα πριν ξεφύγει τελείως.
Και εμείς βλέπουμε ξανά το ίδιο έργο.
Ένα έργο που δεν ξεκίνησε χθες. Και δεν θα τελειώσει αύριο.
Πρέπει να το πάρουμε απόφαση.
Δεν γίνεται να υπάρξει πραγματική ειρήνη ανάμεσα στο Ισραήλ και το Ιράν. Μπορεί να υπάρξουν παύσεις. Μπορεί να υπάρξουν συμφωνίες. Μπορεί να υπάρξουν περίοδοι σιωπής.
Αλλά ειρήνη;
Ειρήνη βαθιά, καθαρή, σταθερή, σαν αυτή που φανταζόμαστε εμείς;
Δύσκολα.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε μόνο για πολιτική. Μιλάμε για κάτι πολύ πιο βαθύ. Για καθεστώτα, για επιρροές, για θρησκευτικό φανατισμό, για στρατηγικά συμφέροντα, για ανοιχτούς λογαριασμούς δεκαετιών.
Κάθε χτύπημα γεννάει το επόμενο. Κάθε αντίποινο φέρνει νέα αντίποινα. Κάθε προειδοποίηση γίνεται απειλή. Και κάθε απειλή, αργά ή γρήγορα, γίνεται πράξη.
Αυτό είναι το πιο τρομακτικό.
Ότι σε κάποιες περιοχές ο πόλεμος δεν είναι έκτακτη είδηση. Είναι μέρος της καθημερινότητας.
Εμείς εδώ μπορεί να μιλάμε για καλοκαίρια, παραλίες, ακρίβεια, μισθούς, λογαριασμούς. Εκεί, όμως, οι άνθρωποι μεγαλώνουν με σειρήνες, καταφύγια, πυραύλους και φόβο.
Και κάθε φορά που νομίζεις ότι κάτι πάει να ηρεμήσει, έρχεται ένα νέο χτύπημα να θυμίσει πως η φωτιά δεν έσβησε ποτέ.
Απλώς χαμήλωσε για λίγο.
Μακάρι να κάνουμε λάθος. Μακάρι κάποτε να γραφτεί μια άλλη ιστορία. Μακάρι οι λαοί να ζήσουν χωρίς φόβο.
Αλλά σήμερα η εικόνα είναι σκληρή.
Υπάρχουν φωτιές που δεν σβήνουν.
Υπάρχουν πληγές που δεν κλείνουν.
Υπάρχουν μέρη που δεν ησυχάζουν ποτέ.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
