Υπήρχε μια εποχή που ο μισθός έφτανε για να ζήσεις.
Σήμερα, για χιλιάδες νέους, ζευγάρια και οικογένειες στην Αθήνα, ο μισθός φτάνει απλώς για να πληρώσουν το νοίκι. Και πολλές φορές ούτε αυτό.
Η στεγαστική κρίση εξελίσσεται πλέον σε ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά προβλήματα της χώρας. Την ώρα που η κυβέρνηση μιλά για ανάπτυξη, οι τιμές των ενοικίων συνεχίζουν να ανεβαίνουν με ταχύτητα πολύ μεγαλύτερη από εκείνη των μισθών, δημιουργώντας μια ασφυκτική πραγματικότητα για όσους αναζητούν μια αξιοπρεπή κατοικία.
Η Αθήνα αποτελεί πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατάστασης.
Η αλματώδης εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων τύπου Airbnb, η έλλειψη διαθέσιμων ακινήτων για μακροχρόνια ενοικίαση και η αυξημένη ζήτηση έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα που έχει εκτοξεύσει τις τιμές.
Το αποτέλεσμα;
Χιλιάδες εργαζόμενοι αναγκάζονται να δαπανούν πάνω από τον μισό μισθό τους μόνο για τη στέγαση, την ώρα που παράλληλα καλούνται να αντιμετωπίσουν αυξήσεις σε τρόφιμα, λογαριασμούς, καύσιμα και βασικά αγαθά.
Μια νέα έρευνα της TradingPedia έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που οι περισσότεροι Έλληνες βιώνουν καθημερινά.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της, η Αθήνα συγκαταλέγεται στις ευρωπαϊκές πόλεις όπου η σχέση μισθών και ενοικίων έχει ξεφύγει επικίνδυνα.
Συγκεκριμένα, το μέσο ενοίκιο απορροφά το 54,1% του μέσου καθαρού μισθού, ο οποίος υπολογίζεται στα 1.157 ευρώ.
Με απλά λόγια, περισσότερο από τα μισά χρήματα που κερδίζει ένας εργαζόμενος φεύγουν πριν καν ξεκινήσει να καλύπτει τις υπόλοιπες ανάγκες του μήνα.
Ακόμη πιο αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία της Eurostat.
Στην Ελλάδα, σχεδόν το 29% των πολιτών δαπανά πάνω από το 40% του εισοδήματός του για στέγαση, όταν ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος βρίσκεται μόλις στο 8,2%.
Και κάπου εδώ καταρρίπτεται ένας μύθος.
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τις ακριβές πόλεις του ευρωπαϊκού βορρά. Αντίθετα, οι μεγαλύτερες πιέσεις καταγράφονται πλέον στον ευρωπαϊκό νότο.
Λισαβόνα, Βαρκελώνη, Ρώμη, Νάπολη, Βαλένθια και Αθήνα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή μιας κρίσης που απειλεί να μετατρέψει τη στέγαση σε αγαθό για λίγους.
Την ίδια στιγμή, σε αρκετές πόλεις της Γερμανίας, της Ελβετίας και της Σκανδιναβίας, τα υψηλά ενοίκια εξισορροπούνται από σημαντικά υψηλότερους μισθούς, επιτρέποντας στους πολίτες να διατηρούν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης.
Στην Ελλάδα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.
Οι τιμές ανεβαίνουν με ευρωπαϊκούς ρυθμούς, αλλά οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι σε ελληνικά δεδομένα.
Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη πληγή.
Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα ακριβά ενοίκια.
Είναι ότι ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται πως, όσο και αν δουλεύουν, το όνειρο μιας αξιοπρεπούς κατοικίας απομακρύνεται αντί να πλησιάζει.
Και όταν ένας εργαζόμενος χρειάζεται πάνω από τον μισό μισθό του μόνο για να έχει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του, τότε η συζήτηση δεν αφορά πλέον την αγορά ακινήτων.
Αφορά την ίδια την ποιότητα ζωής.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
