Καθώς η χώρα μπαίνει όλο και πιο βαθιά σε προεκλογική τροχιά, υπάρχει ένας δείκτης που πολλές φορές λέει περισσότερα από δημοσκοπήσεις, τηλεοπτικά πάνελ και επικοινωνιακές στρατηγικές.
Η ίδια η αγορά.
Και εκεί τα μηνύματα που φτάνουν μόνο ευχάριστα δεν είναι.
Το Tsipas Blog κρατά σταθερά ανοιχτά τα ραντάρ του στην πραγματική αγορά, συνομιλώντας με ανθρώπους του τουρισμού, της εστίασης, της νύχτας, των ξενοδοχείων και συνολικά του επιχειρείν.
Από την Αθήνα μέχρι τη Θεσσαλονίκη και από τα μεγάλα αστικά κέντρα μέχρι τους τουριστικούς προορισμούς, το μήνυμα έρχεται σχεδόν παντού το ίδιο — και δεν σηκώνει πολλές ερμηνείες:
Ο κόσμος δεν ξοδεύει όπως πριν. Μετράει. Κόβει. Και η αγορά το νιώθει ήδη στο ταμείο.
Η νύχτα πιέζεται. Στην εστίαση ο πελάτης κοιτάζει περισσότερο τον λογαριασμό. Στον τουρισμό μπορεί να υπάρχει κίνηση, όμως αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως και την κατανάλωση που περίμεναν οι επαγγελματίες. Τα ξενοδοχεία μπορεί να έχουν κρατήσεις, χωρίς αυτό να μεταφράζεται πάντοτε στην ίδια οικονομική δραστηριότητα γύρω τους.
Και πίσω από όλα αυτά υπάρχει κάτι ακόμη πιο σημαντικό:
μια αγορά κουρασμένη και ένας καταναλωτής που φοβάται να ανοίξει το πορτοφόλι του.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το πολιτικό ζήτημα.
Γιατί μπορεί οι αριθμοί της οικονομίας να παρουσιάζονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όμως ο πολίτης δεν ζει μέσα σε πίνακες και ποσοστά.
Ζει με αυτό που του μένει στην τσέπη στο τέλος του μήνα.
Και όταν αυτό που μένει δεν φτάνει, αρχίζουν οι περικοπές.
Πρώτα κόβεται ο καφές. Μετά το φαγητό έξω. Μετά η διασκέδαση, τα ψώνια, η μικρή απόδραση, όλα εκείνα που δεν θεωρούνται απολύτως απαραίτητα.
Μόνο που όταν εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτές κάνουν ταυτόχρονα το ίδιο πράγμα, δεν κόβεται απλώς μια έξοδος. Κόβεται η κυκλοφορία του χρήματος μέσα στην πραγματική οικονομία.
Και κάπου εδώ, από τις συζητήσεις με ανθρώπους της αγοράς, δύο ζητήματα επιστρέφουν συνεχώς στο τραπέζι.
Πρώτον: ΦΠΑ.
Για σημαντικό κομμάτι του επιχειρηματικού κόσμου, το 24% αποτελεί ένα βάρος που έρχεται να προστεθεί στα ήδη αυξημένα ενοίκια, στην ενέργεια, στις πρώτες ύλες, στη μισθοδοσία και στις ασφαλιστικές υποχρεώσεις.
Και το ερώτημα που θέτουν είναι απλό:
Πώς θα πέσουν οι τιμές και πώς θα ανασάνει η κατανάλωση, όταν ένα τόσο μεγάλο κομμάτι της τελικής τιμής καταλήγει στη φορολογία;
Γι’ αυτό και η μείωση του ΦΠΑ βρίσκεται ψηλά στη συζήτηση ανθρώπων της αγοράς που αναζητούν μια πραγματική ανάσα και όχι ακόμη ένα προσωρινό «μπάλωμα».
Δεύτερον: η μεσαία τάξη.
Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο στοίχημα.
Γιατί την καθημερινή αγορά δεν την κινούν οι billionaires, οι τραπεζίτες και τα golden boys.
Την κινεί ο εργαζόμενος που θα πιει έναν καφέ.
Η οικογένεια που θα βγει για φαγητό.
Ο άνθρωπος που θα αγοράσει ένα ρούχο, θα πάει τα παιδιά του μια βόλτα, θα κάνει ένα ταξίδι, θα μπει σε ένα τοπικό κατάστημα και θα αφήσει χρήματα.
Ο επαγγελματίας δεν περιμένει τον δισεκατομμυριούχο που μπορεί να εμφανιστεί μία φορά τον χρόνο.
Περιμένει τον σταθερό πελάτη. Αυτόν που επιστρέφει και κρατά το ταμείο —και τελικά ολόκληρη την αγορά— ζωντανό.
Γι’ αυτό και το μήνυμα που καταγράφεται από την πραγματική οικονομία προς την κυβέρνηση είναι συγκεκριμένο:
Μειώστε τα βάρη. Εξετάστε ουσιαστικά τη μείωση του ΦΠΑ. Δώστε περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα στη μεσαία τάξη.
Γιατί καμία επικοινωνιακή στρατηγική δεν μπορεί να αντικαταστήσει το χρήμα που λείπει από την τσέπη.
Και όσο η χώρα πλησιάζει περισσότερο προς τις εκλογές, ίσως στο Μέγαρο Μαξίμου αξίζει να κοιτάξουν λιγότερο έναν ακόμη πίνακα δημοσκόπησης και περισσότερο τι συμβαίνει στα ταμεία των επιχειρήσεων και στα πορτοφόλια των πολιτών.
Γιατί η οικονομία είναι αριθμοί.
Αλλά είναι και ψυχολογία.
Και πολλές φορές, πολύ πριν μιλήσει η κάλπη, έχει ήδη μιλήσει η τσέπη
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
