Υπάρχουν αθλητές που απλώς συνεχίζουν.
Και υπάρχουν αθλητές που, ενώ ο χρόνος γράφει πάνω τους, εκείνοι επιμένουν να του απαντούν μέσα στο ρινγκ.
Ο Παναγιώτης Πανταζής ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Έχει πατήσει τα 50, όμως δεν μοιάζει με άνθρωπο που έχει παραδώσει τα όπλα. Δεν παραμένει απλώς ενεργός. Παραμένει ανταγωνιστικός. Και μάλιστα όχι σε μικρό επίπεδο, όχι σε τοπικές διοργανώσεις, ούτε απλώς σε πανελλήνιο επίπεδο.
Ο Πατρινός πυγμάχος συνεχίζει να δίνει αγώνες σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Και αυτό από μόνο του λέει πολλά.
Γιατί αυτό που κάνει ο Πανταζής δεν είναι συνηθισμένο. Είναι ασυνήθιστο. Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που τραβούν επάνω τους τα φώτα των media, γιατί κρύβουν πίσω τους ιστορία, επιμονή, πάθος και ψυχή.
Και μαζί με τον ίδιο, διαφημίζεται και η Πάτρα.
Όταν στο εξωτερικό ακούγεται ότι ο Πανταζής είναι Πατρινός, τότε αυτομάτως ακούγεται και η πόλη. Η γενέτειρά του. Η βάση του. Το σημείο αναφοράς του.
Όμως όσο κι αν ο Πανταζής δείχνει να έχει ξεπεράσει τον χρόνο, ξέρει καλά ότι με τον χρόνο δεν μπορείς να τα βάλεις για πάντα.
Γι’ αυτό και, σύμφωνα με πληροφορίες του Tsipas Blog, έχει πλέον μπει στην τελική ευθεία της ενεργής αγωνιστικής του διαδρομής.
Το επόμενο μεγάλο ραντεβού του θα είναι στην Ουγγαρία, στη Βουδαπέστη. Μια πόλη που αγάπησε από την πρώτη στιγμή. Μια χώρα που τον αγκάλιασε, τον σεβάστηκε και του έδωσε την αίσθηση μιας δεύτερης πατρίδας.
Εκεί θα δώσει ακόμη έναν σημαντικό αγώνα.
Όμως ο μεγάλος επίλογος φαίνεται πως γράφεται αλλού.
Στην Πάτρα.
Σύμφωνα με όσα μαθαίνει το Tsipas Blog, ο Παναγιώτης Πανταζής ετοιμάζει να κρεμάσει τα γάντια του στη γενέτειρά του, μέσα στην πόλη που τον γέννησε και τον ανέδειξε, σε έναν αγώνα με έντονη συναισθηματική αξία.
Έναν αγώνα που δεν θα είναι απλώς αθλητικό γεγονός.
Θα είναι κλείσιμο κύκλου.
Θα είναι αποχαιρετισμός.
Θα είναι επιστροφή εκεί όπου όλα ξεκίνησαν.
Βέβαια, το μποξ για τον Πανταζή δεν ήταν ποτέ απλώς ένα άθλημα. Ήταν τρόπος ζωής. Ήταν διέξοδος. Ήταν η δική του ψυχοθεραπεία. Εκεί που άλλοι ψάχνουν χόμπι για να ξεφεύγουν από τη ρουτίνα, εκείνος βρήκε το ρινγκ.
Και επειδή μια τέτοια αγάπη δεν τελειώνει με το τελευταίο καμπανάκι, ο Πανταζής δεν σκοπεύει να φύγει από τον χώρο.
Το αντίθετο.
Ήδη σκέφτεται την επόμενη μέρα. Μια επόμενη μέρα που, όπως όλα δείχνουν, θα τον βρει ξανά στην Πάτρα, μέσα από έναν χώρο όπου θα μπορεί να υποδέχεται νέα παιδιά, αλλά και άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας, για να τους μυήσει στο άθλημα που σημάδεψε τη ζωή του.
Να τους μάθει μποξ.
Αλλά κυρίως να τους μάθει πειθαρχία, αντοχή, χαρακτήρα και σεβασμό.
Γιατί τελικά αυτό είναι ο Παναγιώτης Πανταζής.
Ένας άνθρωπος που δεν πάλεψε μόνο με αντιπάλους.
Πάλεψε με τον χρόνο.
Και για πολλά χρόνια, τον κοίταξε στα μάτια.
