Το μεγάλο λάθος της νύχτας σήμερα είναι ότι πολλοί νομίζουν πως το μαγαζί γεννάει τον καλλιτέχνη.
Λάθος.
Ο καλλιτέχνης γεννάει το μαγαζί.
Αν έχεις καλλιτέχνη, έχεις μαγαζί. Έχεις ταυτότητα, έχεις λόγο ύπαρξης, έχεις κοινό, έχεις ιστορία να πουλήσεις. Αν έχεις απλώς ένα ωραίο μαγαζί, με φώτα, led, καναπέδες, μπουκάλια και δυνατό service, έχεις έναν χώρο. Όχι φαινόμενο.
Και η νύχτα δεν ζει από χώρους. Ζει από φαινόμενα.
Το ζητούμενο δεν είναι να φέρεις έναν καλλιτέχνη “ταβατζή”, να του πεις «έλα εδώ, πάρε τριάντα» και την επόμενη μέρα εσύ, ο επιχειρηματίας, να έχεις γίνει υπάλληλός του.
Το ζητούμενο είναι να φτιάξεις δικό σου καλλιτέχνη.
Δικό σου προϊόν.
Δική σου εξέλιξη.
Δικό σου story.
Δική σου υπεραξία.
Να τον πάρεις πριν γίνει μόδα. Να τον πιστέψεις πριν τον ζητάνε όλοι. Να τον χτίσεις, να τον προστατεύσεις, να του δώσεις σκηνή, εικόνα, ρεπερτόριο, κατεύθυνση και χρόνο.
Γιατί έτσι χτίζονται οι αυτοκρατορίες στη νύχτα. Όχι με ενοικιαζόμενες επιτυχίες.
Όταν ο καλλιτέχνης είναι δικός σου, δεν αγοράζεις απλώς μια σεζόν. Δημιουργείς κεφάλαιο. Δημιουργείς μέλλον. Δημιουργείς λόγο να επιστρέψει ο κόσμος.
Αλλιώς, κάθε χρόνο θα τρέχεις πίσω από το επόμενο μεγάλο όνομα, θα ανεβάζεις τα κασέ, θα μειώνεις το δικό σου περιθώριο και στο τέλος θα δουλεύεις για να πληρώνεις άλλους.
Και αυτό δεν είναι επιχειρηματικότητα.
Είναι εξάρτηση.
Η νύχτα χρειάζεται λιγότερα μαγαζιά-βιτρίνες και περισσότερους καλλιτέχνες με ρίζα, ταυτότητα και πορεία.
Γιατί το μαγαζί χωρίς καλλιτέχνη είναι ντεκόρ.
Ο καλλιτέχνης όμως, αν είναι σωστά χτισμένος, μπορεί να γίνει ολόκληρο μαγαζί μόνος του.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
