Ορισμένες αναρτήσεις δεν είναι απλά ευχές. Είναι εξομολογήσεις.
Υπάρχουν λόγια που γράφονται για να τηρηθεί το «τυπικό». Και υπάρχουν και εκείνα που κουβαλούν μέσα τους αλήθεια, συναίσθημα και βάθος. Το μήνυμα του Δημήτρη Μεσούλα, του γνωστού και ως Mr Aristotle Piraeus, ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
«Χρόνια πολλά σε αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο που λέγεται Στράτος Ζωάννος…»
Από την πρώτη κιόλας φράση, καταλαβαίνεις ότι δεν πρόκειται για μια απλή ευχή σε έναν πεθερό. Είναι μια δημόσια δήλωση αγάπης σε έναν άνθρωπο που έχει καταφέρει να ξεπεράσει τους “τίτλους” και να γίνει κάτι πολύ περισσότερο.
Πεθερός.
Φίλος.
Κολλητός.
Αδερφός.
Τέσσερις λέξεις που από μόνες τους λένε πολλά. Μαζί, όμως, περιγράφουν μια σχέση σπάνια. Μια σχέση που δεν βασίζεται στην υποχρέωση, αλλά στη σύνδεση. Στην αληθινή εκτίμηση. Στην καθημερινή παρουσία.
Και ίσως εκεί βρίσκεται όλη η ουσία.
Γιατί στις μέρες μας, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις δοκιμάζονται, τέτοιες αναφορές δεν περνούν απαρατήρητες. Δεν είναι απλώς “ωραία λόγια” για τα social media. Είναι στιγμές που αποτυπώνουν δεσμούς.
Το «Σε αγαπώ τόσο πολύ» δεν γράφεται εύκολα δημόσια. Και όταν γράφεται, έχει βάρος.
Το Tsipas Blog κρατάει αυτή την εικόνα και αυτό το μήνυμα σαν μια μικρή υπενθύμιση:
Ότι τελικά, οι πιο δυνατές ιστορίες δεν γράφονται σε headlines.
Γράφονται στις σχέσεις των ανθρώπων.
TSIPAS BLOG – Για να ΞΕΡΕΤΕ
