Η ιστορία του Ντέιβιντ Γουάλεντας μοιάζει βγαλμένη από κινηματογραφικό σενάριο, μόνο που στη δική του περίπτωση είναι απολύτως αληθινή. Ο άνθρωπος που σήμερα θεωρείται μία από τις πιο ισχυρές μορφές στον χώρο του real estate της Νέας Υόρκης, ξεκίνησε από συνθήκες ακραίας φτώχειας, χωρίς οικονομικά στηρίγματα, χωρίς διασυνδέσεις και χωρίς κάποιον να του δείξει τον δρόμο.
Πριν αποκτήσει περιουσία δισεκατομμυρίων και χτίσει μια από τις πιο γνωστές εταιρείες ακινήτων της αμερικανικής αγοράς, ο Γουάλεντας έζησε μια παιδική ηλικία γεμάτη δυσκολίες, στερήσεις και σκληρή δουλειά. Σύμφωνα με το Forbes, η περιουσία του υπολογίζεται σήμερα στα 2 δισ. δολάρια, ενώ η Two Trees Management διαθέτει ισχυρό αποτύπωμα στη Νέα Υόρκη, με δεκάδες ακίνητα κατοικιών και επαγγελματικών χώρων.
Η αρχή της ζωής του, ωστόσο, δεν είχε καμία σχέση με τον κόσμο των μεγάλων επενδύσεων. Ο πατέρας του, γιος μεταναστών από τη ρωσο-λιθουανική κοινότητα και εργαζόμενος στο ταχυδρομείο, υπέστη σοβαρό εγκεφαλικό όταν ο Ντέιβιντ ήταν μόλις πέντε ετών, με αποτέλεσμα να μείνει παράλυτος. Από εκείνο το σημείο και μετά, η οικογένεια βυθίστηκε στην ανέχεια και η μητέρα του έδινε καθημερινά μάχη για να κρατήσει όρθιο το σπίτι.
Όταν τα οικονομικά περιθώρια στένευαν ακόμη περισσότερο, τα παιδιά έφευγαν για να μείνουν και να εργαστούν σε αγροκτήματα της περιοχής. Εκεί ο Γουάλεντας ήρθε από νωρίς αντιμέτωπος με μια σκληρή πραγματικότητα: ξυπνούσε πριν χαράξει, άρμεγε αγελάδες, καθάριζε στάβλους, πήγαινε στο σχολείο και στη συνέχεια επέστρεφε ξανά στις ίδιες βαριές δουλειές. Δεν υπήρχε χώρος για παιδική ανεμελιά. Υπήρχε μόνο η ανάγκη να αντέξει.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον διαμορφώθηκε και η βαθιά του ανάγκη να αλλάξει τη ζωή του. Δεν επρόκειτο απλώς για φιλοδοξία, αλλά για μια εσωτερική απόφαση να ξεφύγει από τη μόνιμη ανασφάλεια και τη φτώχεια που είχε γνωρίσει από τόσο μικρός.
Η πορεία του, πάντως, δεν χτίστηκε με έτοιμες συνταγές. Ο ίδιος δεν είχε μέντορες, ούτε κάποιο οικογενειακό πρότυπο επιχειρηματικής επιτυχίας. Μεγάλωσε σε μια εποχή όπου για πολλές λαϊκές οικογένειες οι σπουδές δεν θεωρούνταν αυτονόητη εξέλιξη. Έτσι, αναγκάστηκε να κινηθεί μόνος του, βασισμένος περισσότερο στο ένστικτο και στη θέλησή του παρά σε οργανωμένο σχέδιο.
Στην τελευταία τάξη του λυκείου, ένα τυχαίο γεγονός έμελλε να αλλάξει τη ζωή του. Βλέποντας μια αφίσα για το πρόγραμμα υποτροφιών του αμερικανικού ναυτικού, αποφάσισε να κάνει αίτηση. Επέλεξε δύο πανεπιστήμια, το Χάρβαρντ και το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, και τελικά έγινε δεκτός στο πρόγραμμα ROTC της Βιρτζίνια. Αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη πόρτα που άνοιξε μπροστά του.
Από εκεί και πέρα, τίποτα δεν ήρθε εύκολα. Για να σταθεί στα πόδια του έκανε κάθε είδους δουλειά. Από ιδιαίτερα σκληρές και ταπεινές εργασίες μέχρι οτιδήποτε μπορούσε να του εξασφαλίσει λίγα χρήματα, συνέχισε με επιμονή την προσπάθειά του, φτάνοντας τελικά μέχρι και στην απόκτηση MBA. Η εξέλιξή του δεν ήταν ομαλή ούτε προνομιακή. Ήταν αποτέλεσμα αντοχής, προσαρμοστικότητας και σταθερής επιμονής.
Μέσα από αυτή τη διαδρομή, ο Γουάλεντας κατέληξε σε έξι βασικά μαθήματα ζωής που, όπως έχει πει, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία του.
Το πρώτο είναι να μην αποφεύγεις τις δύσκολες δουλειές. Από πολύ νωρίς έμαθε ότι καμία εργασία δεν είναι ντροπή και ότι πολλές φορές οι μεγαλύτερες ευκαιρίες κρύβονται εκεί όπου οι άλλοι δεν θέλουν να κοιτάξουν.
Το δεύτερο είναι να κυνηγάς εμπειρίες που σε βγάζουν από το γνώριμο περιβάλλον σου. Η επαφή του με διαφορετικούς ανθρώπους στο πανεπιστήμιο άνοιξε τον ορίζοντά του και τον βοήθησε να δει ότι μπορούσε να διεκδικήσει πολύ περισσότερα.
Το τρίτο μάθημα αφορά τον έλεγχο. Ο ίδιος πιστεύει ότι δεν πρέπει να επενδύεις σε κάτι που δεν μπορείς να διαχειριστείς πραγματικά. Η πρώτη του επένδυση, ένα μικρό ακίνητο, δεν εξελίχθηκε όπως περίμενε εξαιτίας λανθασμένης διαχείρισης από τρίτους. Η εμπειρία αυτή τον οδήγησε αργότερα στην απόφαση να ελέγχει εσωτερικά τη διαχείριση των ακινήτων του.
Το τέταρτο είναι να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου. Αν και πέρασε και από άλλους επαγγελματικούς χώρους, μέσα του ήξερε ότι τα ακίνητα ήταν το πεδίο όπου πραγματικά ήθελε να χτίσει το μέλλον του.
Το πέμπτο μάθημα είναι η αξία του ρίσκου. Όταν στράφηκε στο Dumbo, μια περιοχή που τότε θεωρούνταν υποβαθμισμένη και χωρίς ιδιαίτερη προοπτική, ελάχιστοι καταλάβαιναν το όραμά του. Οι τράπεζες δεν τον στήριξαν, όμως εκείνος συνέχισε, πιστεύοντας στη δυναμική της περιοχής.
Το έκτο και σημαντικότερο, όπως έχει παραδεχθεί ο ίδιος, είναι η επιλογή του σωστού ανθρώπου δίπλα σου. Ο Γουάλεντας έχει πει ότι η καλύτερη συμφωνία της ζωής του ήταν ο γάμος του, καθώς η σύζυγός του έπαιξε καθοριστικό ρόλο και σε προσωπικό και σε επαγγελματικό επίπεδο, φέρνοντάς τον σε επαφή με ανθρώπους που βοήθησαν τα πρώτα μεγάλα του βήματα.
Η περίπτωση του Ντέιβιντ Γουάλεντας δεν είναι απλώς μια ιστορία οικονομικής επιτυχίας. Είναι η απόδειξη ότι ακόμη και μια ζωή που ξεκινά από τις πιο δύσκολες συνθήκες μπορεί, με πείσμα, τόλμη και καθαρές αποφάσεις, να αλλάξει εντελώς πορεία.
