Σε μια εξέλιξη με ιδιαίτερο πολιτικό βάρος, η Μεγάλη Βρετανία ύψωσε δημόσια ανάχωμα απέναντι στους σχεδιασμούς του Ντόναλντ Τραμπ για τα Στενά του Ορμούζ, με τον Κιρ Στάρμερ να ξεκαθαρίζει πως το Λονδίνο δεν στηρίζει κανέναν αποκλεισμό και δεν πρόκειται να συρθεί σε πολεμική κλιμάκωση. Η δήλωση αυτή καταγράφηκε σήμερα, 13 Απριλίου 2026, και έρχεται ενώ οι ΗΠΑ προωθούν σκληρότερη γραμμή απέναντι στο Ιράν και ο Τραμπ μιλά ανοιχτά για επιχείρηση «καθαρισμού» της περιοχής με συμμετοχή συμμάχων.
Το μήνυμα του Στάρμερ δεν είναι μία απλή διπλωματική διαφοροποίηση. Είναι ίσως η πιο καθαρή δημόσια ένδειξη ότι η παραδοσιακή «ειδική σχέση» Ηνωμένου Βασιλείου και ΗΠΑ περνά πλέον σε νέα, πιο ψυχρή φάση. Για δεκαετίες, Λονδίνο και Ουάσινγκτον κινούνταν σχεδόν αντανακλαστικά στην ίδια γραμμή στα μεγάλα γεωπολιτικά μέτωπα. Τώρα, όμως, η χημεία δείχνει να έχει διαταραχθεί σοβαρά, με τη βρετανική κυβέρνηση να επιλέγει συνειδητά να κρατήσει αποστάσεις από την επιθετική στρατηγική του Αμερικανού προέδρου. Αυτή είναι ερμηνεία που προκύπτει από τη δημόσια σύγκρουση γραμμών των δύο πλευρών.
Η αλλαγή αυτή δεν μοιάζει τυχαία ούτε στιγμιαία. Στο Λονδίνο θεωρούν ότι βασική προτεραιότητα είναι να παραμείνει ανοιχτό το Στενό του Ορμούζ, ώστε να μη βαθύνει η ενεργειακή ασφυξία και να μην εκτοξευθούν περαιτέρω οι τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Γι’ αυτό και ο Στάρμερ επέμεινε πως όλες οι βρετανικές προσπάθειες είναι στραμμένες στην αποκλιμάκωση και στην πλήρη επαναλειτουργία της ναυσιπλοΐας, όχι στη συμμετοχή σε αμερικανικό αποκλεισμό.
Στον αντίποδα, ο Τραμπ εμφανίστηκε βέβαιος ότι οι ΗΠΑ και άλλες χώρες θα κινηθούν αποφασιστικά στην περιοχή, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι και το Ηνωμένο Βασίλειο θα συνδράμει με ναρκαλιευτικά. Όμως η βρετανική απάντηση ήταν σαφής: άλλο η προστασία της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και άλλο η εμπλοκή σε αποκλεισμό που μπορεί να βάλει φωτιά σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Το πολιτικό συμπέρασμα είναι πλέον δύσκολο να κρυφτεί: από την ημέρα που ο Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο, οι ισορροπίες στις διατλαντικές σχέσεις έχουν αρχίσει να τρίζουν. Και το νέο «όχι» του Στάρμερ για το Ορμούζ έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η Μεγάλη Βρετανία δεν είναι διατεθειμένη να ακολουθεί πλέον αυτόματα κάθε αμερικανική επιλογή. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, τα δύο «αδελφά» κράτη δεν δείχνουν απλώς να διαφωνούν σε επιμέρους τακτικές· δείχνουν να μην μοιράζονται πλέον ούτε το ίδιο ένστικτο απέναντι στην κρίση. Αυτή η εκτίμηση στηρίζεται στη σημερινή δημόσια απόσταση που πήρε το Λονδίνο από την αμερικανική γραμμή.
