Αν η Πάτρα είχε ένα δωμάτιο για να υποδεχτεί τους καλεσμένους της, αυτό θα ήταν αναμφίβολα η Πλατεία Γεωργίου. Διαχρονικά η καρδιά της πόλης, το σημείο όπου οι ιστορικές μνήμες συναντούν τον παλμό του σήμερα. Όμως, αν κοιτάξει κανείς προσεκτικά την εικόνα της τώρα, η «βιτρίνα» της αχαϊκής πρωτεύουσας θυμίζει περισσότερο εγκαταλελειμμένο σκηνικό παρά το κέντρο μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πόλης.
Το χρονικό μιας διαρκούς απογοήτευσης
Η κατάσταση των δύο ιστορικών συντριβανιών είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας μιας πόλης δύο ταχυτήτων:
- Το «Πάνω» Συντριβάνι: Έχει μετατραπεί σε ένα ιδιότυπο μνημείο γραφειοκρατίας. Οι σκαλωσιές έχουν πλέον ενσωματωθεί στο τοπίο, με τις εργασίες συντήρησης να μοιάζουν «παγωμένες» στον χρόνο. Μια παρέμβαση που θα έπρεπε να είναι αυτονόητη και σύντομη, εξελίσσεται σε ένα σίριαλ καθυστερήσεων που πληγώνει την αισθητική αρμονία της πλατείας.
- Το «Κάτω» Συντριβάνι: Εδώ η εικόνα σοκάρει. Το νερό, αντί να προσφέρει ανάσα δροσιάς, έχει μετατραπεί σε βούρκο γεμάτο σκουπίδια. Μια υγειονομική «βόμβα» σε κοινή θέα, που αποδεικνύει πως η ολιγωρία των υπευθύνων συμβαδίζει με την έλλειψη παιδείας μερίδας των πολιτών.
Πέρα από τις ευθύνες των αρχών
Το πρόβλημα, όμως, είναι βαθύτερο και δεν εξαντλείται στις ανακοινώσεις των φορέων. Αν προσθέσουμε την απογοητευτική εικόνα στη στοά του Δημοτικού Θεάτρου «Απόλλων», το συμπέρασμα είναι πικρό: Η Πάτρα μοιάζει να συμβιβάζεται με την παρακμή.
«Ευτυχώς» που δεν είμαστε παραδοσιακός πασχαλινός προορισμός, γιατί η εντύπωση που θα αποκόμιζε ένας επισκέπτης θα ήταν αποκαρδιωτική. Αλλά το ερώτημα παραμένει: Εμείς οι ίδιοι, σεβόμαστε την πόλη μας; Η ευκολία με την οποία πετάμε το σκουπίδι μας στο συντριβάνι ή η απάθεια με την οποία προσπερνάμε τη φθορά της δημόσιας περιουσίας, δείχνουν μια νοοτροπία που μας κρατά «εκτός χάρτη».
Ένας καθρέφτης που θέλει καθάρισμα
Η Πλατεία Γεωργίου είναι ο καθρέφτης μας. Όσο η αδιαφορία των αρχών συναντά την έλλειψη ατομικής ευθύνης, ο καθρέφτης αυτός θα παραμένει θαμπός και βρώμικος. Αν δεν φροντίσουμε εμείς οι ίδιοι τα «κοσμήματα» του τόπου μας, δεν μπορούμε να απαιτούμε από κανέναν να τα θαυμάσει. Ήρθε η ώρα η Πλατεία Γεωργίου να ξαναγίνει η περήφανη καρδιά της Πάτρας και όχι μια υπενθύμιση των αδυναμιών μας
-φώτο patratora.news
