Την ώρα που η διεθνής σκηνή «βράζει», η ακρίβεια πιέζει νοικοκυριά και η τιμή της βενζίνης ανεβαίνει επικίνδυνα, η Ελλάδα ζει το δικό της… παράδοξο Πάσχα.
Από τη μία, μια καθημερινότητα γεμάτη ανασφάλεια. Από την άλλη, μια μαζική έξοδος που θυμίζει άλλες εποχές.
Η πασχαλινή έξοδος κορυφώνεται, με τα λιμάνια της Αττικής να καταγράφουν εικόνες ασφυκτικής κίνησης. Πλοία γεμάτα – και όχι απλώς γεμάτα, αλλά στο 100% της πληρότητας – με προορισμό κυρίως τις Κυκλάδες. Τα επιπλέον δρομολόγια μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο δεν φαίνεται να φτάνουν για να καλύψουν τη ζήτηση.
Την ίδια στιγμή, η εικόνα στους δρόμους είναι ανάλογη. Χιλιάδες αυτοκίνητα εγκαταλείπουν την Αττική, με τις διελεύσεις από τα διόδια να θυμίζουν «καλοκαίρι». Λεωφορεία γεμάτα, ΚΤΕΛ με υψηλές πληρότητες, ενώ τα ξενοδοχεία σε δημοφιλείς προορισμούς έχουν ήδη σηκώσει ταμπέλα… sold out.
Και κάπου εδώ γεννιέται το μεγάλο ερώτημα:
👉 Πώς γίνεται, μέσα σε ένα περιβάλλον οικονομικής πίεσης και διεθνούς αβεβαιότητας, η έξοδος να σπάει κάθε ρεκόρ;
Η απάντηση ίσως βρίσκεται στην ανάγκη του κόσμου να «φύγει». Να πάρει ανάσα. Να ξεφύγει έστω για λίγες ημέρες από μια καθημερινότητα που βαραίνει όλο και περισσότερο.
Ακόμη και ο καιρός μοιάζει να μην πτοεί τους εκδρομείς, με τους μετεωρολόγους να προβλέπουν ήπιες και τοπικές βροχές από τη Μεγάλη Παρασκευή έως και την Κυριακή του Πάσχα, χωρίς όμως κάτι που να αλλάζει τα σχέδια.
Την ίδια εικόνα μεταφέρουν και από την περιφέρεια. Οι Πατρινοί αρχίζουν να εγκαταλείπουν την πόλη – άλλοι για τα χωριά τους, άλλοι για ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας. Οι βαλίτσες γεμίζουν, τα εισιτήρια εξαφανίζονται και οι κρατήσεις «κλειδώνουν» νωρίς.
Η πραγματικότητα όμως παραμένει διπλή:
👉 Από τη μία, μια κοινωνία που πιέζεται.
👉 Από την άλλη, μια κοινωνία που – παρά τα πάντα – συνεχίζει να ταξιδεύει.
Και κάπως έτσι, το φετινό Πάσχα γράφει τη δική του αντίφαση:
λιγότερα χρήματα στην τσέπη… αλλά καμία διάθεση να μείνει κανείς πίσω.
