Όταν σχεδόν όλα τα ΜΜΕ της Πάτρας πανηγυρίζουν για τα ξενοδοχεία που γέμισαν ασφυκτικά και τα ασταμάτητα δρομολόγια του ΚΤΕΛ, υπάρχει κάτι που βολικά μένει εκτός κάδρου: η αγορά.
Γιατί το να έχεις κόσμο στην πόλη δεν σημαίνει αυτομάτως ότι έχεις και οικονομικό αποτύπωμα.
Και εδώ είναι που το Tsipas Blog δεν μένει στη «μικρή εικόνα». Πηγαίνει στη μεγάλη:
Ναι, είχαμε κόσμο — αλλά είχαμε “κακό κόσμο”.
Κόσμο του δρόμου. Χαμηλής κατανάλωσης. Χωρίς αισθητική και κατεύθυνση. Εκείνον που ήρθε για την περιφορά και το πλαστικό ποτήρι, όχι για να ζήσει την πόλη, να καθίσει, να καταναλώσει, να αφήσει ουσιαστικό χρήμα.
Και το σημαντικό; Δεν είναι απλώς μια εκτίμηση. Μας το επιβεβαιώνει θεσμικά ο πρόεδρος του ΣΚΕΑΝΑ, Τάκης Ματθαιόπουλος, ο οποίος περιγράφει μια εντελώς διαφορετική εικόνα από αυτή που «πουλιέται» προς τα έξω: χαμηλή κίνηση και πτώση στον τζίρο στην εστίαση.
⸻
Τι λέει ο ΣΚΕΑΝΑ: χαμηλή κίνηση, πτώση τζίρου, λάθος μοντέλο
Ο κ. Ματθαιόπουλος έβαλε στο τραπέζι το βασικό ερώτημα:
«Είναι καιρός να ανοίξει η συζήτηση για το τι καρναβάλι θέλουμε», όπως δήλωσε στο thebest.gr, περιγράφοντας τις πιέσεις που δέχονται οι επαγγελματίες της πόλης.
Ο ίδιος εξηγεί ότι τα τελευταία χρόνια οι Πατρινοί προτιμούν τους χορούς και τις μεγάλες εκδηλώσεις του τριημέρου, αποφεύγοντας το κέντρο και τον συνωστισμό στους δρόμους. Και αυτό —όπως λέει— φαίνεται ξεκάθαρα στα ταμεία: τα καταστήματα εστίασης δεν είδαν την εικόνα που “πουλιέται” προς τα έξω.
Παράλληλα, επισημαίνει πως πολλοί επισκέπτες που “διασκεδάζουν” κυρίως στους δρόμους, κινούνται σε ένα πολύ χαμηλό επίπεδο κατανάλωσης, της τάξης των 30 ευρώ, ποσό που —όπως τονίζει— δεν αφήνει ουσιαστικό αποτύπωμα στην τοπική οικονομία. Και το κρίσιμο που θέτει είναι ξεκάθαρο:
«Να σκεφτούμε τι είδους επισκέπτες θέλουμε και πώς θέλουμε να ζουν την εμπειρία του καρναβαλιού».
Ο πρόεδρος του ΣΚΕΑΝΑ δεν κρύβει και μια δυσάρεστη αλήθεια: ευθύνη έχει και μερίδα επιχειρηματιών.
Όπως λέει, πολλά καταστήματα βγάζουν ηχεία και μουσική στον δρόμο για να προσελκύσουν κόσμο, όμως ο πελάτης μένει έξω με μια μπύρα από το περίπτερο και δεν μπαίνει μέσα. Παράλληλα, υπάρχουν περιπτώσεις όπου πουλιούνται ποτά και φαγητά στον δρόμο (σουβλάκια, υπαίθριες ψησταριές, πλαστικά ποτήρια) — κάτι που, όπως υπογραμμίζει, πρέπει να σταματήσει, μαζί με εντατικοποίηση ελέγχων.
Γιατί ο επισκέπτης αυτού του μοντέλου δεν θα πάει για οργανωμένο φαγητό ή ποτό: θα πάρει «δύο σουβλάκια» και «ένα ποτό στο πλαστικό» και αυτό ήταν όλο. Και στο τέλος, όπως σημειώνει, οι “κακοί επαγγελματίες” παίρνουν στο λαιμό τους τους υπόλοιπους, ενώ η αγορά δεν είναι ομοιογενής και πολλοί προσπαθούν σοβαρά.
Το συμπέρασμα είναι καθαρό: χρειάζεται αλλαγή μοντέλου διασκέδασης. Η περιφορά στους δρόμους και τα street parties χωρίς στρατηγική δεν εξυπηρετούν ούτε την πόλη ούτε τους επαγγελματίες. Ο κόσμος πρέπει να μπαίνει μέσα στα μαγαζιά, να αυξηθεί ο τζίρος, να ωφεληθεί πραγματικά η οικονομία
