Μπορεί επίσημα να μην κατέχει υπουργικό θώκο, μπορεί να μην έχει κάποιον επίσημο ρόλο σήμερα, όμως η πραγματικότητα στους δρόμους και στις κομματικές συγκεντρώσεις καταγράφει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Το βράδυ της Παρασκευής στην Πάτρα, δόθηκε ακόμη ένα πολύ πειστικό σημάδι πως ο Γρηγόρης Δημητριάδης παραμένει ένας παίκτης με εκτόπισμα που ξεπερνά ακόμη και τους πιο προβεβλημένους υπουργούς.
Η «απόβαση» στο Big Ben
Η παρουσία του πρώην Γενικού Γραμματέα του Πρωθυπουργού στην κοπή της πίτας της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας δεν ήταν απλώς μια τυπική επίσκεψη. Η εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στις 19:30 στον γνωστό χώρο του «Big Ben», μετατράπηκε γρήγορα σε μια άτυπη συγκέντρωση ισχύος και δημοφιλίας.
Από νωρίς, το κλίμα πρόδιδε πως το κεντρικό πρόσωπο της βραδιάς δεν θα ήταν κάποιο μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά ο άνθρωπος που για χρόνια αποτελούσε τον «συνδετικό κρίκο» της παράταξης με τη βάση της.
Δημοφιλία που ξεπερνά τους Υπουργούς
Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο, που συζητήθηκε έντονα στα πηγαδάκια της Αχαϊκής πρωτεύουσας, ήταν η αντίδραση του κόσμου. Αναμενόμενα, έτρεξαν όλοι να φωτογραφηθούν μαζί του, με τα κινητά τηλέφωνα να παίρνουν «φωτιά». Η ταχύτητα με την οποία «πλημμύρισαν» τα social media από τα στιγμιότυπα της συνάντησης, επιβεβαιώνει πως η δημοφιλία του Γρηγόρη Δημητριάδη παραμένει στα ύψη, επισκιάζοντας ακόμη και τα πιο πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβέρνησης.
Είναι πλέον σαφές: η αποδοχή του από τη νεολαία και τα τοπικά στελέχη δεν είναι απλώς τυπική, αλλά βαθιά ουσιαστική. Για πολλούς, αυτή η αυθόρμητη κίνηση των μελών της ΟΝΝΕΔ να σπεύσουν για μια φωτογραφία και μια κουβέντα μαζί του, αποτελεί τον πιο αξιόπιστο προάγγελο για την πολιτική του συνέχεια.
Το μήνυμα της Πάτρας
Η επιλογή της Πάτρας για αυτή την εμφάνιση μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί. Σε μια περίοδο που η πολιτική σημειολογία έχει τη δική της βαρύτητα, η υποδοχή του Δημητριάδη στην Αχαΐα στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα: Ο Γρηγόρης Δημητριάδης είναι εδώ, διατηρεί στο ακέραιο τα ερείσματά του στον κομματικό μηχανισμό και η «επιστροφή» του φαίνεται να είναι πλέον το πιο φυσιολογικό επακόλουθο.
